Όλο και περισσότερο τον τελευταίο καιρό η ήπια προσαρμογή ηχεί σαν
κακόγουστο αστείο. Τα αντεργατικά μέτρα και ηΙ προετοιμασία για ακόμα
περισσότερα, είναι στην ημερήσια διάταξη.
   Η κυβέρνηση εφαρμόζοντας και αναπτύσσοντας επί το αντιδραστικότερο
τους νόμους του ΠΑΣOΚ, προχωρούν στην αποδιάρθρωση ακόμα και της
ελάχιστης δυνατότητας συλλογικής διαπραγμάτευσης, την κατάργηση των
τελευταίων οάσεων μονιμότητας και σταθερής εργασίας, την εξοντωτική
λιτότητα και ακρίβεια, τα συνεχή εξεταστικά οδοφράγματα και τις
αξιολογήσεις, την παράταση του εργάσιμου χρόνου (και βίου) και τις
περικοπές στις συντάξεις και τις κοινωνικές παροχές.
   Ταυτόχρονα με την πρωτοφανή «ιδιωτικοποίηση» του ίδιου του κρατικού
προϋπολογισμού (αλλά και των περίφημων κοινοτικών ταμείων) ληστεύουν
ανοιχτά τους εργαζόμενους υπέρ της επιδότησης των ξένων και ντόπιων
επιχειρηματιών, των μηχανισμών καταστολής και των γιγάντιων στρατιωτικών
δαπανών. Τα μέτρα αυτά δεν είναι μια προσωρινή «επιχείρηση σωτηρίας» για
να σωθεί και να γίνει πιο ανταγωνιστική η οικονομία, όπως θέλουν να μας
πείσουν τα ΜΜΕ και η κυρίαρχη προπαγάνδα, δεν έχουν ημερομηνία λήξης
ούτε «ελάχιστη εγγυημένη βάση».
   Στην επίθεσή της η κυβέρνηση δεν είναι μόνη της. Έχει την αμέριστη
συμπαράσταση του ΠΑΣOΚ, αλλά και τη στήριξη της συνδικαλιστικής
γραφειοκρατίας. Είναι ανεκδιήγητο η κυβέρνηση να έχει πρόβλημα να
ανοίξει το ασφαλιστικό και να παίρνει την πρωτοβουλία ο... πρόεδρος της
ΓΣΕΕ.
   Απα...τείται λοιπόν η διπλή καταδίκη της κυβέρνησης και του ΠΑΣOΚ και
των συνδικαλιστών συμμάχων τους, δηλαδή όλου του κυρίαρχου μπλοκ
εξουσίας, διεκδικώντας την υπεράσπιση και διεύρυνση της σταθερής
απασχόλησης, μείωση του εργάσιμου χρόνου, ουσιαστικών αυξήσεων στους
μισθούς και τις συντάξεις σε όλους τους κλάδους, νομοθετικής απαγόρευσης
των απολύσεων, κατάργησης των αντιασφαλιστικών νόμων και ενίσχυσης του
δημόσιου δωρεάν χαρακτήρα σε παιδεία, υγεία και κοινωνικές υπηρεσίες,
ίσων δικαιωμάτων στους ξένους εργάτες και τους μετανάστες.
   Το ίδιο το εργατικό κίνημα δεν μπορεί πλέον να κινείται στην
υποστήριξη της πολιτικής των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργάνων γιατί
ακυρώνουν τις όποιες προθέσεις απεγκλωβισμού από τη συνδικαλιστική
γραφειοκρατία σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο. (H πρωτοβουλία
πρωτοβάθμιων σωματείων στη Σύρο να γιορταστεί ξεχωριστά φέτος η εργατική
πρωτομαγιά θορύβησε δεόντως την ηγεσία του Eργατικού Kέντρου Kυκλάδων, η
οποία είχε μετατρέψει τα τελευταία χρόνια σε μνημόσυνο κεκλεισμένων των
θυρών τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους αγώνες της εργατικής τάξης).
   Oι φετινές Πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις πρέπει και μπορούν να σημάνουν
την αρχή ενός γενικευμένου ξεσηκωμού κατά του νέου κύματος των
αντεργατικών μέτρων που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση της ΝΔ, με οδηγό τις
αποφάσεις της ΕΕ και τη συναίνεση του ΠΑΣOΚ.
   Oι εργαζόμενοι βιώνουν τις συνέπειες ενός ταξικού «πολέμου», που
γίνεται πιο άγριος και αδυσώπητος. Η ΕΕ και τα κόμματα της αστικής τάξης
έχουν διαμορφώσει ενιαία κοινή στρατηγική. Oι καπιταλιστικές
αναδιαρθρώσεις, με στόχο την «υψηλή ανταγωνιστικότητα», υπηρετούν την
αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, την ένταση της εκμετάλλευσης.
Αποτελούν το όχημα για την παραπέρα κλιμάκωση της επίθεσης στα
εργασιακά- ασφαλιστικά-κοινωνικά δικαιώματα και στο εισόδημά σου.
Πλήττουν όλα τα λαϊκά στρώματα.
   Η πάλη της εργατικής τάξης, για να έχει αποτέλεσμα, πρέπει να πάρει
χαρακτηριστικά ταξικής και πολιτικής αντεπίθεσης κατά της πολιτικής και
των στηριγμάτων του κεφαλαίου:

• Με σύγχρονα αιτήματα και διεκδικήσεις.
• Με ταξική συσπείρωση και μαζικό - ανυποχώρητο αγώνα. Να απομονωθούν οι
  συνδικαλιστικές ηγεσίες της συναίνεσης και της υποταγής. Να χρεοκοπήσει
  κάθε προσπάθεια εξαπάτησης, «κοινωνικού διαλόγου», ταξικής συνεργασίας.
• Σε συμμαχία με τους επαγγελματοβιοτέχνες, τους αυτοαπασχολούμενους,
  τους μικρεμπόρους, την μικρομεσαία αγροτιά.  
• Με ταυτόχρονη αποδυνάμωση της ΝΔ, του ΠΑΣOΚ και του οπορτουνισμού, που καλλιεργεί αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή πολιτική μεσα στην ΕΕ.