Απάντηση στον αρθρογράφο του άρθρου «Για το δικαίωμα της θρησκευτικής
ελευθερίας» κ. Αλέξανδρο Μαρκουίζο («Άποψη» 29-4-2005)

   Αγαπητέ κ. Μαρκουίζο
   Ασφαλώς θα νιώσατε κάποια έκπληξη όταν αντικρύσατε δημοσιευμένο στην «ΑΠOΨΗ» το άκρως υβριστικό και εξαιρετικά εμπαθές άρθρο σας από τα «μιάσματα» που την εκπροσωπούν και την εκφράζουν.
   Θα διαπιστώσατε ακόμα πως η «ΑΠOΨΗ» είναι έντυπο με ΑΠOΨΗ και όχι μπακαλίστικη φυλλάδα με επιλεγμένα για τα απολωλότα πρόβατα, εδώδιμα.
   Όμως εκείνο που προκαλεί κατάπληξη είναι το γεγονός πως ενώ στην αρχή του άρθρου σας εμφανίζεστε ως ένθερμος υποστηρικτής της όποιας θρησκευτικής ελευθερίας του πολίτη και ενώ χρησιμοποιείτε τον πληθυντικό, στη συνέχεια, παρασυρμένος από το δογματικό θρησκευτικό σας μίσος, καταφεύγετε στον ενικό και συγκεκριμένα κατά του ατόμου μου και του άρθρου μου της 18-2-2005 και στο γνωστό του Χριστού «ο μη ων μετ' εμού κατ' εμού εστί».
   Επειδή λοιπόν η όλη επίθεση του άρθρου σας στρέφεται κυρίως εναντίον του προσώπου μου και του άρθρου μου, το θεώρησα σκόπιμο να σας απαντήσω και σας ρωτώ:
   Πιστεύετε στ' αλήθεια ότι υπάρχει θρησκευτική ελευθερία στον τόπο μας;  
Αφήστε το σύνταγμα και τους κατ' επίφαση νόμους. Υπάρχει στην πράξη
ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης από την Πολιτεία εφόσον «Oι νόμοι του
Θεού είναι ανώτεροι από τους νόμους του κράτους» (Καλλίνικος Πειραιώς)
κι εφόσον μόλις γεννηθεί το παιδί δεν του δίνουμε τη δυνατότητα να
επιλέξει και το οδηγούνε στην «κολυμπήθρα» της συντηριτικής ιδεολογίας
που εκφράστηκε από τα ολοκληρωτικά συνθήματα: «πατρίς - θρησκεία -
οικογένεια» και «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών»;Ι
   Αν το πιστεύετε, τότε επιτρέψτε μου να σας πω μετά λύπης μου πως
είστε εκτός τόπου και χρόνου, εάν πάλι πιστεύετε πως δεν υπάρχει, τότε
προς τι η επίθεση εναντίον μου;
   Στο άρθρο μου αναφέρομαι γενικά και αόριστα σε επικρατούσες αρχές οι
οποίες στην κυριολεξία, καταρρακώνουν την έννοια της δημοκρατίας και όχι
σε μια συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων ή προσώπων. Το ύφος του άρθρου
είναι οξύ, ποιητικό, ανατρεπτικό αλλά δεν είναι καθόλου χυδαίο όπως
εσείς θέλετε να το παρουσιάσετε. Χυδαία και συκοφαντική και εμπαθής
είναι η δική σας άποψη διότι καταφέρεστε κυρίως εναντίον του προσώπου
μου.

Πειστικά επιχειρήματα
   Ανίκανος ν' αντιμετωπίσετε με πειστικά επιχειρήματα το ιδεολογικό
υπόβαθρο του άρθρου μου καταφεύγετε σε ανεπίτρεπτους χαρακτηρισμούς για
ένα «φιλόλογο» της χριστιανικής αγάπης και της ελευθερίας του λόγου όπως
αρχικά μας παρουσιαστήκατε που θα μπορούσε ενδεχομένως να ασχοληθεί και
η δικαιοσύνη.
   Ποιες είναι, κύριε, οι «ανακρίβειες» που αναφέρετε όσον αφορά στον
Παύλο; Το «θα εξαφανίσω τη σοφία των σοφών και τη σύνεση των συνετών θα
εκμηδενίσω» που αναφέρω σε εισαγωγικά βρίσκεται στην Καινή Διαθήκη στην
επιστολή προς Κορινθίους A' 1.3.-1.20 και Α' 3.8-4.3.
   Η επιστήμη που εσείς δείχνετε να περιφρονείτε έχει ξεκαθαρίσει σήμερα
πλήρως το σκοτεινό ρόλο που έπαιξε ο Παύλος. Από εμπάθεια λοιπόν στο
πρόσωπό μου δείχνετε πως δεν γνωρίζετε καν φιλολογία, ούτε Ιστορία μα
ούτε και θρησκειολογία, πιστός στο δόγμα «πίστευε και μη ερεύνα»
αδυνατείτε να ψάξετε και να βρείτε ποιος ήταν ο Παύλος ή Σαύλος και
ποιος ο πραγματικός του ρόλος στην ιστορία της Χριστιανικής θρησκείας.
   Όσο για το Χριστό, καιρός ειναι να σταματήσετε πια όλοι εσείς οι
απόστολοι του Θεού να τον σταυρώνετε κάθε μέρα επί τόσους αιώνες με το
μίσος της αγάπης σας.
   Καιρός είναι να σταματήσει το κυνήγι μαγισσών και το «όπου δεν πίπτει
λόγος, πίπτει ράβδος» του Χριστόδουλου γιατί «όποιος δίδει τόσο μεγάλη
σημασία στην πίστη καθαυτή λέει κάπου στο μυθιστόρημα του «Μιχαήλ» ο
Γκαίμπελς «διατάζει ν' αποκεφαλίσουν τους άλλους όταν αμφιβάλλουν γι'
αυτήν».
   Δείτε λοιπόν σήμερα (για να μην πάμε πιο πίσω) που οδήγησε η
παρανοϊκή «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» το ανδρείκελο Σαμψών και «ενώπιον
Θεού και ανθρώπων» όπως είπε, κονιορτοποίησε την μαρτυρική Κύπρο. Δείτε
κύριε πως θυσιάστηκε σαν την Ιφιγένεια η αφρογάλαζη Κύπριδα κι
αποκτήσαμε εμείς οι μουλάδες του «σφάξε με Αγά μου ν' αγιάσω» την
ελευθερία μας.
   Μιλάτε για την πτώση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού με έσχατη
περιφρόνηση κι αποφεύγετε (από άγνοια, φόβο ή ντροπή;) ν' αναφέρετε πως
και γιατί έπεσε το «πολυθρύλητο» Βυζάντιο.
   Παντού και πάντα κύριε (όπως διδάσκει η Ιστορία) σ' όλα τα έθνη -
κράτη, υπάρχει ακμή και παρακμή. Κι αν έχει κάτι να επιδείξει με
υπερηφάνεια σε όλον τον κόσμο σήμερα η ξεπεσμένη πολιτιστικά Ελλάδα,
αυτό είναι ΤO ΑΡΧΑΙO ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙO ΚΑΙ ΤO ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΣOΦΙΑΣ που, με
απροκάλυπτο μίσος, οι ταγοί της Oρθοδοξίας επιχείρησαν να εξαφανίσουν,
φτάνοντας μέχρι του σημείου ν' απαγορεύουν με εγκυκλίους το βάφτισμα
παιδιών με αρχαία ονόματα.
   Αλλά εσάς κ. «Πιτσίλκα» ποιος σας έχρισε θεματοφύλακα των «οσίων και
ιερών της φυλής»; Eίστε ένα αυτόκλητος υπερασπιστής τους ή ένας από
κείνους τους κατευθυνόμενους «Ντίλιγκερ-Μπόυς» της κατεστημένης
εξουσίας; Δεν το γνωρίζω. Γνωρίζω όμως πολύ καλά τη φράση «μιάσματα» που
χρησιμοποιείτε μεταξύ των άλλων για να με στιγματίσετε σαν εχθρό του
έθνους που «προκαλεί ηθική μόλυνση».

Mιάσματα
   O χαρακτηρισμός αυτός (μιάσματα) εκφράστηκε για πρώτη φορά από τους
Γερμανοτσολιάδες τους ρουφιάνους της κατοχής και τους κουκουλοφόρους
κατά των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, γιατί οι τελευταίοι τους
κατηγορούσαν ως «προδότες του Έθνους» που κατέδιδαν στον δήμιο τα
παληκάρια της λευτεριάς.
   Όσον αφορά τον «φασισμό» και τον «φασίστα» σας περιμένει μια πολύ
μεγάλη έκπληξη στο νέο μου άρθρο που εστάλει στην εφημερίδα «ΑΠOΨΗ» και
στην Αθήνα, προτού διαβάσω το υβρεολόγιό σας και, που, διαβάζοντάς το,
δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας πως το εν λόγω απόσπασμα προέρχεται από
επώνυμο ιεράρχη και δεν είναι ένα «εμπαθές και μισαλόδοξο δημοσίευμα της
18/02/05» και της «ΑΠOΨΗΣ», από κάποιον με «ακραίες μορφές φανατισμού
και φασισμού» κατά των «ελληνοχριστιανικών ιδεωδών».
   Προς το τέλος του άρθρου σας αναφέρετε πως θάταν πιο δημοκρατικό ν'
αναγράφετε και στα αντιθρησκευτικά βιβλία, «ότι δεν υπάρχει επιστημονική
απόδειξη της ΜΗ ύπαρξης Θεού», δείχοντας μια κάποια κουτοπόνηρη αφέλεια
και μια αδυναμία να καταλάβετε την εξήγηση που δίνω στο θέμα της
μεταφυσικής.
   Όσον αφορά την επιστήμη, αυτή, ποτέ δεν ψάχνει να βρει τί (ή ότι) δεν
υπάρχει, αλλά ν' ανακαλύψει και να εξηγήσει τί είναι αυτό που υπάρχει.
Και καθετί που υπάρχει, υπάρχει από κάποια φυσική αναγκαιότητα. Καθετί
που δεν υπάρχει πως μπορεί να νοηθεί ότι δεν υπάρχει σαν υλική υπόσταση
ή σαν άϋλο πνεύμα όταν μάλιστα το θρησκευτικό δόγμα απαγορεύει τη χρήση
της λογικής (με την οποία όλα τείνουν να εξηγηθούν) στο χώρο του
θρησκευτικού συναισθήματος;
   Τώρα αν εσείς πάλι σαν θεολόγος και όχι σαν φιλόλογος με ρωτήσετε:
Και από που εκπορεύεται κύριε αυτή η «φυσική αναγκαιότητα» θα σας
παραπέμψω στον Πρωταγόρα που πρώτος μελέτησε το θέμα, τον Σπινόζα και
τον δικό μας Θεόφιλο Καΐρη, που και οι τρεις εκδιώχθηκαν για αθεϊσμό.
   Μιλώ για τον Καΐρη που οι αρχές της πόλης μας (αυτές που χθες
καταδίκασαν τον φιλόσοφο και πέθανε στη φυλακή) έβαλαν πρόσφατα την
προτομή του στην πλατεία Μιαούλη γιατί ο ασβέστης που τούριξαν στον τάφο
για να λειώσει χρόνια τώρα καίει τα σωθικά τους.
   Τώρα αν εσείς αρέσκεσθε να συνομιλείτε με το Θεό έχοντας σώας τας
φρένας κι εγώ ο αποκαλούμενος τρελός συνομιλώ κάπου-κάπου μαζί του και
μου λέει:
   Βαρβέρη, μην πιστεύεις κανένα Θεό, οι άνθρωποι είναι ατελείς. Είμαι
μόνος γιατί η απληστεία των ανθρώπων μ' εδιωξε απ' το συμπόσιο της
λογικής.
Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν φεγγάρια που δεν έλαμψαν ακόμα,
πουλιά που δεν πέταξαν
και δαυλοί που δεν έσβησαν
για να φέγγουν στα απολωλότα, τα μονοπάτια της λογικής.
   Και τώρα κ. «Πιτσίλκα» διαλέξτε που προτιμάτε να πάτε. Η Κόλαση
εξαγνίζει τα πάθη κι' εγώ βρίσκομαι στο καθαρτήριο.

KΩNΣTANTINOΣ BAPBEPHΣ
Zωγράφος - συγγραφέας