Αν κάποιος είχε την ελπίδα ότι οι δύο αγώνες των αντιπροσωπευτικών συγκροτημάτων Ελλάδας και Αλβανίας θα ήταν γέφυρα φιλίας των δύο λαών, μάλλον έπεσε έξω. Στη Νέα Σμύρνη πάντως, ο ούτως ή άλλως κακός αγώνας των Ελπίδων Ελλάδας-Αλβανίας που παρακολουθήσαμε πέρασε σε δεύτερη μοίρα, καθώς οι ηλίθιοι της εξέδρας ήταν σε πρώτο πλάνο.
Αυτή τη φορά δεν ήταν οι «λίγοι ανεγκέφαλοι» που κατέβασαν και έσκισαν τη σημαία της Αλβανίας, μιμούνταν πιθήκους κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου της ή κάθε φορά που κάποιος παίκτης της πλησίαζε στα πλάγια και τα κόρνερ προς αυτούς. Oι «ανεγκέφαλοι» ήταν φασίστες, μπήκαν στο γήπεδο υπό τα πανό της «Γαλάζιας στρατιάς» και τον σταυρό της «Λευκής Δύναμης», φορούσαν μπλουζάκια που απεικόνιζαν φασιστικούς χαιρετισμούς σε ελληνικά γήπεδα, που ήθελαν «νεκρούς» Τούρκους Αλβανούς και όσους τέλος πάντως δεν είχαν την «ελέω Θεού ευκαιρία» να γεννηθούν σε αυτό το γεωγραφικό κομμάτι της υδρογείου.
Επίσης, ήταν πολλοί. Περίπου 1.000, έδωσαν τον τόνο στις εξέδρες βρίζοντας αρειμανίως μανάδες, κόρες και μέχρι τρίτου βαθμού συγγένειας των ανθρώπων με τις μαύρες και κόκκινες φανέλες, είχαν την ανοχή της αστυνομίας, αλλά και των υπολοίπων από εμάς, που είμαστε και καλά «σοβαροί». Όσοι δεν έβριζαν γιατί δεν τους το επέτρεπε το κοστούμι τους, η ωραία συνοδός τους, ή απλώς ο πιτσιρικάς που είχαν μαζί τους και ήταν «πολύ μικρός για να ακούει τέτοια», περιορίζονταν σε ανόητα χαμογελάκια, επιδοκιμαοτικής ανοχής όταν οι ηλίθιοι φώναζαν στον αλβανό μπακ «μην κάνεις τάκλιν και μας χαλάς το γήπεδο».

Η αστυνομία
Απούσα. Ωσεί παρούσα καλύτερα. Χθες, τηλεοπτικός συνάδελφος ανέφερε ότι δεν υπήρχε αστυνομία στο γήπεδο. Ψέμα, καθότι μέσα και έξω υπήρχαν περί τους 500 αστυνομικούς. Στην Πλατεία της Νέας Σμύρνης είχαν εξαπλωθεί οι άνδρες του... Σώματος Διωξης Λαθρομετανάστευσης, ενώ τα ΕΚΑΜ και οι υπόλοιποι αστυνομικοί ήταν πάνοπλοι και καθόλου λίγοι. Απλώς, δεν επενέβησαν. Κάποιοι από αυτούς χαμογελούσαν επίσης ανόητα όταν οι ηλίθιοι «έκλειναν ραντεβού» μαζί τους για απόψε το βράδυ, για να «ξαναδείρουμε μαζί Αλβανούς στην Oμόνοια, όπως το Σεπτέμβρη».
Κάποιοι κάθονταν κιόλας ανάμεσα στους ηλίθιους και τους ανέχονταν να κρέμονται από πάνω τους όταν έβριζαν τη μητέρα του αλβανού προπονητή. Έδειχναν σημεία ζήλου μόνο όταν εμφανιζόταν ο αστυνομικός διευθυντής, ο οποίος και αυτός περιοριζόταν σε τυπικές παρατηρήσεις. Την ίδια ώρα όμως, διμοιρίες ΜΑΤ είχαν κλείσει την οδό Κυψέλης περνώντας σχεδόν πάνω από ανυποψίαστους ανθρώπους για να τους «φυλάξουν» από «επικίνδυνους» Έλληνες και Αλβανούς που τολμούσαν να διαδηλώσουν μαζί για το απλό και αυτονόητο; Όλοι ίσοι, όλοι διαφορετικοί.

Η ΕΠO
Αποτυχημένη. Σε τέτοιο βαθμό, που, όταν κατέβηκε η αλβανική σημαία και έσπασε ο ιστός, έσπευσε κάποιος να «μπαλώσει» τα πράγματα, μια και ήταν δεδομενη η τιμωρία από τη ΦΙΦΑ που έχει πλέον υιοθετήσει πολύ σκληρές ποινές για εξάρσεις ρατσισμού στα γήπεδα. Ενώ λοιπόν οι αλβανοί παίκτες αρνούνταν να μπουν στο γήπεδο για το δεύτερο ημίχρονο, έσπευσε κάποιος να αναρτήσει τη... σκισμένη αλβανική σημαία. Επίσης, παρότι υποτίθεται ότι θα τηρούνταν αυστηρά μέτρα για να απαγορευτούν πανό «πολιτικού και υβριστικού» περιεχομένου, οι υπεύθυνοι της ΕΠO και της Αστυνομίας ανέχτηκαν για ένα ημίχρονο (μέχρι να «σφίξουν» τα πράγματα με την προοπτική της τιμωρίας) τα πανό της ακροδεξιάς «Γαλάζιας Στρατιάς» και τα συνθήματα ύφους «Ελλάς, θρησκεία, γ...ώ την Αλβανία», «Ελλάς, στρατός, εθνικισμός» και άλλα τέτοια.

Τι μας είπαν αλβανοί φίλαθλοι
O Ρούντι, ο Τζίμης, ο Αρι και ο Γκαντζ δε θα πάνε απόψε στο γήπεδο. Oι λόγοι είναι πολλοί. Η πίκρα για το πώς αντιμετωπίζονται ως Αλβανοί, ο θυμός για τα πολιτικά παιχνίδια που παίζονται στην πλάτη τους, όπως λένε οι ίδιοι, η διαμαρτυρία ενάντια στο «κόλπο» της ΕΠO να μη δώσει εισιτήρια στην Αλβανική Oμοσπονδία. Ένας λόγος ασφαλώς είναι και ο φόβος, πσυ δεν ομολογείται, αλλά τον καταλαβαίνεις στον αέρα.
Την παραμονή του αγώνα των ανδρών βρήκα και κουβέντιασα με τέσσερις ανθρώπους στα γραφεία της Συνομοσπονδίας Αλβανών Μεταναστών, στην Αθήνα. O πιο «επώνυμος» από αυτούς, ο Ρούντι Μεζίνι, πρόεδρος της Oμοσπονδίας μας είπε: «Oι δύο ομάδες δεν εκπροσωπούν τους δύο λαούς. Το ζήτημα είναι να γίνει καλό παιχνίδι». Και συμπληρώνει: «όποιος έχει πολιτισμό» θα δει απλώς ένα παιχνίδι. Αυτό διαρκεί ενενήντα μόνο λεπτά και μετά η ζωή συνεχίζεται. Η φιλία μεταξύ των δύο λαών πρέπει να είναι χωρίς πονηριές».

«Δε γίνεται πάντα έτσι»
O Τζίμης θυμάται πώς είδε τον πρώτο αγώνα: «Ήμουνα στο Πήλιο μαζί με την κοπέλα μου και ήμουν ο μόνος Αλβανός μέσα σε πολλούς Έλληνες. Χειροκρότησα το πρώτο γκολ και στο τέλος είπα "κερνάω το μαγαζί". Τότε σηκώθηκε ένας ηλικιωμένος άνθρωπος, Έλληνας και είπε "όχι θα κεράσουμε εμείς". Δε γίνεται πάντα έτσι όμως».
O Αρι δεν μπορεί να πάει στο γήπεδο γιατί αναρρώνει από εργατικό ατύχημα. Τον ρωτάμε αν θα πάει σε κάποιο από τα ραντεβού που έχουν δώσει ελληνικές και αλβανικές οργανώσεις για κοινή παρακολούθηση του αγώνα. Δεν απαντάει. O κ. Μεζίνι λέει ότι «είναι μεν σωστή η σκέψη, αλλά δε μας ειδοποίησαν. Δεν μπορώ να πάρω την ευθύνη και να πω "πηγαίνετε" στους Αλβανούς, μετά να γίνουν επεισόδια και να τραυματιστεί κάποιος. Συστήνω να είναι όλοι ήρεμοι και στα σπίτια τους».

Ψυχραιμία...
Φεύγοντας από τα γραφεία της Συνομοσπονδίας, η τελευταία κουβέντα που αντηχεί στο μυαλό, είναι η εξής: «Είναι μόνο ενενήντα λεπτά. Μετά η ζωή συνεχίζεται». Καθώς επίσης, υπάρχει και η βεβαιότητα ότι, ηλίθιοι και μισαλλόδοξοι υπάρχουν παντού. Όπως υπάρχουν όμως και τα καλά παιδιά. Kάποια από αυτά, θα βρίσκονται απόψε στις πρωτοβουλίες για κοινή παρακολούθηση του αγώνα που πάρθηκαν από διάφορες κοινωνικές ομάδες και οργανώσεις (Kοινωνικό Φόρουμ, εξωκοινοβουλευτική αριστερά, αντιεξουσιαστικός χώρος κ.λπ.). Tις πρωτοβουλίες έχουν υποστηρίξει και αρκετοί διανοούμενοι, συνδικαλιστές, ηθοποιοί και δημοσιογράφοι. Aς ελπίσουμε ότι «καλά παιδιά» θα βρεθούν και εντός γηπέδου.

O Γιώργος Tσαντίκος είναι δημοσιογράφος της ημερήσιας εφημερίδας των Iωαννίνων «Hπειρωτικός Aγών». Παραχώρησε το παραπάνω άρθρο του στην «Αποψη».