AN ΚΑΠOΙOΣ θελήσει να προβεί σ' ένα πρόχειρο απολογισμό του έργου της τοπικής αυτοδιοίκησης στις Κυκλάδες στον περιβαλλοντικό τομέα, σίγουρα θα καταλήξει σε θλιβερά συμπεράσματα:

Η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ περιβαλλοντικής πολιτικής για το ευαίσθητο νησιωτικό μας οικοσύστημα, η διατήρηση πελατειακών σχέσεων, η άρνηση σύγκρουσης και ρήξης με μικρά ή μεγάλα συμφέροντα, η παντελής αδυναμία ελέγχου και πάταξης της αυθαίρετης δόμησης, η μη εφαρμογή των χωροταξικών σχεδίων, η παράνομη λειτουργία χώρων απόρριψης απορριμάτων κ.ά. θεωρούνται δεδομένα για ένα προσεκτικό παρατηρητή των τεκταινομένων στο χώρο των Κυκλάδων.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ τόσο η πρωτοβάθμια όσο και η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση αποτελούν τους φορείς προώθησης της στρεβλής ανάπτυξης δίχως όρια και περιορισμούς, δείχνοντας μια "περίεργη" ανοχή σε ιδιώτες και "επενδυτές".

ΑΠO ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΑΣ οφείλουμε να καταγγείλουμε τη στάση τους και την κοντόφθαλμη λογική τους που ισοπεδώνει κυριολεκτικά τα πάντα.

OI ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ εξαιτίας της περιβαλλοντοκτόνας πολιτικής των αιρετών είναι καταστροφικές και μη αντιστρέψιμες. Η ολιγωρία -αν όχι η παρανομία- της τοπικής αυτοδιοίκησης εδράζεται κύρια στην ανυπαρξία οργανωμένων ομάδων - κινήσεων πολιτών, που να αντιτίθενται στην αναπτυξιολαγνεία ή (με πιο μοντέρνους όρους) στη φενάκη της "αειφόρου ανάπτυξης". ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ περίπτωση, που αγγίζει τα όρια του σκανδάλου είναι ο τρόπος έγκρισης των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων από το Νομαρχιακό Συμβούλιο, το οποίο δίχως ίχνος ντροπής ή άσκησης αυτοκριτικής έχει δώσει το "πράσινο φως" σε μια σειρά "αναπτυξιακών" έργων: π.χ. μαρίνα Μυκόνου, αεροδρόμια Πάρου - Νάξου, διέλευση πυλώνων της ΔΕΗ κ.α.

EINAI ΠΛΕOΝ ΞΕΚΑΘΑΡO ότι οι πολίτες που σέβονται τον τόπο τους δεν έχουν να περιμένουν τίποτε από τους αιρετούς (εκτός εξαιρέσεων), οι οποίοι αποτελούν συχνά τους "διευκολυντές" επενδυτών και αετονύχηδων ιδιωτών στις Κυκλάδες.

ΤΙ ΠΡOΤΕΙΝOΥΜΕ ΕΜΕΙΣ: α) την συνεχή εγρήγορση προκειμένου να αποκαλύπτονται οι τεράστιες ευθύνες και οι παρανομίες της τοπικής αυτοδιοίκησης στο συνεχόμενο έγκλημα κατά του κυκλαδίτικου περιβάλλοντος β) την απεύθυνση στο ΣτΕ, ή την Ε.Ε, όποτε αυτό κρίνεται σκόπιμο προκειμένου να μπλοκάρονται οι παράνομες αποφάσεις της αυτοδιοίκησης (π. χ. βλέπε την περίπτωση των πυλώνων ή της μαρίνας Μυκόνου) γ) τη συγκρότηση και το συντονισμό οικολογικών ομάδων και κινήσεων ανά νησί στη βάση μιας άλλης αντίληψης για το περιβάλλον και την ανάπτυξη.