Προς τον κ. Απόστολο Κακλαμάνη,
πρώην πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων
(και προς άλλους του κόμματός του)

   Ώστε « Διαζύγιο Κράτους -Εκκλησίας» αλλά μόνο, « όταν ωριμάσουν οι συνθήκες» (συνέντευξη στην « Ελευθεροτυπία», Δευτέρα, 21.02.2005); Μα καλά, όταν το 1974 συνυπογράψατε, ως ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣOΚ, τη « Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη», που προλάμβανε τον (άμεσο) χωρισμό του Κράτους από την Εκκλησία, ήταν ώριμες οι συνθήκες και τώρα δεν είναι; Ή, μήπως, τότε (και όχι μόνο τότε) κοροϊδεύατε τον κόσμο; Και στα τριάντα και πλέον χρόνια που μεσολάβησαν δεν « ωρίμασαν» οι συνθήκες; Κι αν όχι, ποιος φταίει γι' αυτό; Για τη μη « ωρίμανση» των συνθηκών είναι άμοιρο ευθυνών το κόμμα σας που κυβέρνησε την Ελλάδα στα 2/3 του διαρρεύσαντος έκτοτε χρόνου: Δεν φταίνε γι' αυτήν οι « πράσινοι» πολιτικάντηδες που προσκυνούσαν (από κοινού με τους « γαλάζιους» συναδέλφους τους) το πραγματικό ή φανταστικό ψηφοπούγκι οποιουδήποτε, ρασοφόρου ή παραεκκλησιαστικού, ψηφοεπενδυτή; Και κάτι άλλο: Το δημοψήφισμα που ζήτησε ο πρόεδρός σας για το χωρισμό Εκκλησίας - Κράτους τελούσε, άραγε, υπό την αναβλητική αίρεση της « ωρίμανσης των συνθηκών»; Κι αν, όπως υποθέτω, όχι, διαφωνείτε μαζί του;

Πρόσπερος