Επειδή πολλά κατά καιρούς ακούγονται για τα «πολιτιστικά» των νησιών θα ήθελα για την ενημέρωση των αναγνωστών σας να καταθέσω την δική μου εμπειρία.
   Είμαι σκηνοθέτης κινηματογράφου και τηλεόρασης και ζω ένα μέρος της χρονιάς εδώ και 25 χρόνια στην Πάρο. Δύο παλιότερες ταινίες μου, «ΠΕΡΣΕΥΣ» (1981) και «ΣΤO ΔΗΛΙO ΑΠOΛΛΩΝΑ» (1998), που γυρίστηκαν στην Πάρο με τη συμμετοχή πολλών παριανών, έχουν μεταδοθεί από τα κρατικά κανάλια.
   Το 2003 γύρισα ένα μεγάλο ντοκυμαντέρ (90 ') με θέμα τα εαρινά έθιμα του νησιού (τραγούδια, χορούς και παιχνίδια) και τα αρχαία τους αντίστοιχα: τον Αγέρανο και τον Γέρανο, την Κούνια και την Αιώρα, το Μάη, τις Φωτιές και τον Κλήδωνα. Το κίνητρό μου ήταν αφιλοκερδές και το ενδιαφέρον μου, να αποτυπώσω τα έθιμα που χάθηκαν και χάνονται και το νόημά τους, μέσα από διηγήσεις ηλικιωμένων κυρίως ανθρώπων κάποιοι από τους οποίους ήδη δεν υπάρχουν πιά μιας κι ενσωματώνω και λήψεις του 1990-92.
   Προς το τέλος των γυρισμάτων αποταθήκαμε στην τοπική κοινωνία ζητώντας από τις περισσότερες παριανές επιχειρήσεις και τοπικές τράπεζες να βοηθήσουν με κάποια χορηγία, παραγγελία ή άλλο τρόπο να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα έξοδα εργαστηριακής επεξεργασίας και αποπεράτωσης.
   Αποτέλεσμα; Oύτε ΕΝΑΣ δεν ανταποκρίθηκε.
   Δεν ανταποκρίθηκε ούτε ο Γεωργικός Συνεταιρισμός. Δεν ανταποκρίθηκε η Επαρχος Πάρου ούτε και η Νομαρχία Κυκλάδων. Αποταθήκαμε από τον Νοέμβρη του 2003 με υπόμνημα στον Δήμαρχο κ.Ραγκούση και τον Γενάρη του 2004 προβάλλαμε την ταινία στην Νάουσα όπου παρέστη κι ο αντιδήμαρχος. Στη συνέχεια παρέδωσα μια κασέτα στο Δήμαρχο. Το Σεπτέμβρη του 2004 μη έχοντας πάρει απάντηση κατέθεσα πάλι πρωτοκολλημένο υπόμνημα ζητώντας μια θετική απόφαση. Μέχρι σήμερα, Φεβρουάριο του 2005, ο κ.Δήμαρχος δεν έκρινε πως έχει λόγο ο Δήμος να ανταποκριθεί, κι ούτε καν να μας απαντήσει, όπως έχει εκ του νόμου υποχρέωση. Κοινώς μας «έγραψε». Ενας Δήμος με στοιχειώδη ευαισθησία και κριτήρια θα αγκάλιαζε βέβαια μια τέτοια προσφορά που συντηρεί και προβάλλει τον τόπο του και θα άδραχνε την ευκαιρία να αναδειχθεί σε χορηγό της.
   Μην πιστέψει όμως κανείς πως ο κύριος αυτός έχει το μονοπώλιο της αδιαφορίας. Τα ίδια ακριβώς συμβαίνουν και στο Υπουργείο Αιγαίου όπου αποταθήκαμε τον Φλεβάρη του 2003 και εκ νέου στον υπουργό κ Παυλίδη τον Σεπτέμβρη του 2004.
   Κανένας φαίνεται δεν θεωρεί πως έχει καθήκον να στηρίξει μια τέτοια προσπάθεια για την Πάρο, ένα από τα πιο προσοδοφόρα και ελκυστικά νησιά. Προσπάθεια που δεν ξανάγινε ποτέ από κανέναν κι ούτε πρόκειται να ξαναγίνει. Προσπάθεια που εκτιμήθηκε στην συμμετοχή της ταινίας στο Φεστιβάλ Nτοκυμαντέρ της Θεσσαλονίκης 2004 και στην παρουσίασή της στο Θέατρο Δώρα Στράτου στην Αθήνα τον περασμένο Γενάρη.
   Φυσικά σε δαπάνες φιγούρας κι επίδειξης, σε δαπάνες για δράσεις ανούσιες ή χαμηλής ποιότητας, σε δαπάνες διαπλεκόμενης ευνοιοκρατίας και λαϊκισμού καμία Αρχή, τοπική ή κεντρική, που ετάχτηκε να διαφυλάττει και να αναδεικνύει τον πολιτισμό των νησιών δεν υστερεί.

ΓIANNHΣ TPITΣIMΠIΔAΣ
Σκηνοθέτης