«Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, ότι αυτοί χορτασθήσονται (Ι) χαίρετε και αγαλλιάσθε, ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς» αναφέρει το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Αν κρίνουμε από αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό με ανώτατους δικαστικούς, κληρικούς και άλλους «συμπαραμαρτούντες» κάποιοι έχουν φροντίσει να «χορτασθήσονται» όχι μόνο «εν τοις ουρανοίς» αλλά και επί της Γης. Ας όψεται η «πείνα» και η «δίψα» τους για τηΙ δικαιοσύνη.
   Κάποιοι φαρισαίοι κάνουν πως έπεσαν από τα σύννεφα ακούγοντας ότι κληρικοί και δικαστικοί σε αγαστή συνεργασία μεταξύ τους έχουν φτιάξει ένα κύκλωμα σαπίλας το οποίο αθωώνει ενόχους (κατά προτίμηση ρασοφόρους) και καταδικάζει αθώους (κατά σύμπτωση αντιδίκους των ρασοφόρων). Τα μέλη αυτού του κυκλώματος ενέχονται σε υποθέσεις υπεξαιρέσεων και καταχρήσεων, αρχαιοκαπηλίας, «ροζ» σκανδάλων, ακόμα και μαστροπείας (!)
   Oι φαρισαίοι κάνουν πως δεν γνωρίζουν την απίστευτη διαπλοκή κλήρου (όχι εκκλησίας όπως ύπουλα λένε κάποιοι. Κλήρος είναι το ιερατείο, εκκλησία είναι το σύνολο των πιστών) και κράτους (με την έννοια της δικαστικής, εκτελεστικής και «δημοσιογραφικής» εξουσίας) που υπάρχει από τα χρόνια του Βυζαντίου, συνεχίστηκε επί τουρκοκρατίας και εντάθηκε από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους. Δεν είναι της παρούσης η παράθεση αποδεικτικών στοιχείων για τη διαχρονικότητα αυτής της διαπλοκής σε όλα τα κράτη ανά τους αιώνες. Oύτε, βέβαια, αυτός ο εναγκαλισμός αφορά μόνο το ελληνικό κράτος και τον ελλαδικό κλήρο.
   Η χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων με τους «Γιοσάκηδες» και τους δικαστές απλά έδειξε στο ευρύ κοινό πως αυτή ηΙ πατροπαράδοτη διαπλοκή έχει πάρει πια διαστάσεις μιας ιδιότυπης ολιγαρχίας στους κόλπους της αστικής δημοκρατίας που την εκτρέφει και την ανέχεται. Λάθος θανάσιμο αν πιστέψει κανείς ότι αυτές είναι μεμονωμένες περιπτώσεις μερικών «σάπιων φρούτων» από το «υγιές καλάθι». Oύτε στους μύθους δεν μπορούν ένας αρχιμανδρίτης και κάποιοι πρωτοδίκες και εφέτες να κάνουν ό,τι θέλουν. Και ο μεν και οι δε έχουν ανωτέρους οι οποίοι, όσο κι αν είναι απορροφημένοι από τοΙ διάβασμα τους, κάτι θα όφειλαν να καταλάβουν. Απλά, τα συγκεκριμένα άτομα φαίνεται πως το παράκαναν και «ξεφώνισαν» το παιχνίδι που παίζεται χρόνια τώρα.
   «Πρόκειται, προφανώς, για μια μεγάλη παρεξήγηση. Δεν είναι δυνατόν ο ιερωμένος να ασεβεί, να ψεύδεται, να πορνεύεται. Δεν το επιτρέπουν, άλλωστε, και οι Δέκα Εντολές. Πού ακούστηκε ο δικαστής να αδικεί, να επηρεάζεται, να χρηματίζεται; Υπάρχει η Νέμεσις και καρτερούν οι Ερινύες» λένε οι φαρισαίοι.
   Το σχέδιο, όπως αποκαλύπτει η πρώτη έρευνα, πάει πολύ πιο μακριά από ένα ή περισσότερα κακουργήματα μεμονωμένων «επίορκων». Είναι η προσπάθεια σκοτεινών κέντρων να κυριαρχήσουν στον τόπο παρακάμπτοντας τα επίσημα κυβερνητικά κανάλια. Ανάλογο φαινόμενο είχε επιχειρηθεί και στην Ιταλία όπως απέδειξε η χιονοστιβάδα αποκαλύψεων της περίφημης «στοάς PE2» στην οποία συμμετείχαν δικαστικοί, κληρικοί, πολιτικοί και στρατιωτικοί. Και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η διαπλοκή ξεκινά από πολύ ψηλά. Oι πρώτοι υπαινιγμοί για ύποπτες δωροληψίες πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου και ο πόλεμος μεταξύ ιεραρχών για το ποιος γνώριζε και ποιος δεν ήξερε τον Γιοσάκη δείχνουν αυτό ακριβώς. Είναι αδιάφορο αν ο υπό κατηγορίαν αρχιμανδρίτης ήταν κολητός του Χριστόδουλου ή έπινε καφέ με τον Ιερώνυμο. Το θέμα είναι πως ο «πατέρας» Ιάκωβος, ο Κύριλλος και ένας-δυο δικαστές  είναι οι τελευταίες τρύπες της φλογέρας. Το πρόβλημα είναι να σταματήσει αυτή η φλογέρα να παίζει τέτοιους σκοπούς.
   Το άλλοθι είναι ήδη έτοιμο. «Στο στόχαστρο σκοτεινών δυνάμεων, βρίσκονται οι εκκλησιαστικοί ηγέτες με σκοπό να καταρρεύσει στην ψυχή του λαού η εμπιστοσύνη προς την Εκκλησία» δήλωσε ο αρχιεπίσκοπος. Με άλλα λόγια, δημοσίως και απρεπώς, αμφισβητούνται έννοιες «ιερές κι απαραβίαστες», θεσμοί ισχυροί: Η Εκκλησία και η Δικαιοσύνη. Επικινδύνως κι αφελώς, υπονομεύονται θεμελιώδεις αρχές και σταθερές βάσεις του κοινωνικοπολιτικού συστήματος. Απειλούνται «Πατρίς, Θρησκεία, Oικογένεια». O κίνδυνος προ των πυλών: Ν' αδειάσουν οι εκκλησιές και να χαθεί ο Παράδεισος. Ν' αδυνατίσουν τα δικαστήρια και να διαφεντεύουν οι άνομοι.
   «Μπορεί να υπάρχουν και μέσα στην Εκκλησία άνθρωποι επίορκοι, όπως υπάρχουν σε όλα τα περιβάλλοντα των ανθρώπων, αλλά δε φταίει σε τίποτα η Εκκλησία που έχει τη δυνατότητα αυτοκάθαρσης» λέει ο κος Χριστόδουλος. Πράγματι, κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί πως όλοι οι δικαστές είναι επίορκοι επειδή κάποιοι ανάμεσα τους παρέβησαν το καθήκον τους. Oύτε πως όλοι οι κληρικοί είναι διαπλεκόμενοι. Ωστόσο, το φαινόμενο που αποκαλύφθηκε δεν είναι μεμονωμένο. Είναι γέννημα θρέμμα του συστήματος που παράγει κι αναπαράγει τους «αμαρτωλούς», τους «άδικους» και τους «απατεώνες».
   Κι αυτό το σύστημα πρέπει να ανατραπεί. Για να σταματήσει να γεννά Γιοσάκηδες και ιδιωτικούς «δικαστές». Για να 'ρθει ο Παράδεισος στη Γη, ένας Παράδεισος που θα ενώνει αντί να διαχωρίζει τους ανθρώπους. Για να να υπάρχει πάντα και παντού το Δίκιο κι όχι να απονέμεται κατά περίπτωση και κατά το δοκούν.