Στο φύλλο της 12ης Νοεμβρίου 2004 δημοσιεύθηκε επιστολή της κας Α.
Μωραϊτάκη, πρώην Προέδρου του Α' ΠεΣΥΠ Ν. Αιγαίου με την οποία απαντούσε
σε άρθρο μου που είχε δημοσιευθεί επίσης στην εφημερίδα αυτή στο φύλλο
της 15ης Οκτωβρίου 2004.
Ειλικρινά χαίρομαι, που η πρώην Πρόεδρος, του Α' ΠεΣΥΠ Ν. Αιγαίου,
διάβασε το άρθρο και θεώρησε σκόπιμο, να δώσει τις απαντήσεις που εκείνη
νόμιζε. Σε καιρούς που για λόγους κομματικής και κυρίως προσωπικής
πολιτικής επιβίωσης παράγοντες και στελέχη της παράταξης, που
εγκατέλειψε, την εξουσία στις 7 του Μάρτη, μετά από εικοσαετή παραμονή
σε αυτή, έχουν συνεχώς λυμένο το ζωνάρι για καβγά και δεν διστάζουν να
χρησιμοποιούν ως πεδίο βολής ακόμα και το κρίσιμο χώροτης Υγείας,
είναι βέβαιο, πως, τόσο τα επιχειρήματα (κι ας διαφωνεί κανείς
διαμετρικά με την ουσία τους) όσο και οι τόνοι που χαρακτηρίζουν το
περιεχόμενο της επιστολής της κ. Μωραϊτάκη, φανερώνουν και ποιότητα
διαλόγου, αλλά κυρίως ενδιαφέρον για αυτό που υπηρέτησε στην διάρκεια
της θητείας της. Δηλ. για το τοπικό σύστημα Υγείας στις Κυκλάδες. Και σε
αυτό το σημείο, πραγματικά συναντιόμαστε, με την κ. Μωραϊτάκη, παρά τις
προσωπικές λοιδωρίες, που μου προσάπτει, για δεικτικότητα και απαξίωση
και ελλειπή ενημέρωση. Αυτό και εγώ θεωρώ, ότι αποτελεί μεγάλο
διακύβευμα για όσους υπηρετούν την Υγεία στις Κυκλάδες, αλλά κυρίως για
τους κατοίκους τους αφού παρά την οικονομική ευμάρεια, σε συνδυασμό με
την αναβάθμιση των υγειονομικών υπηρεσιών, τα ζητήματα της Υγείας, λόγω
της απομόνωσης των νησιών μας αλλά και της εποχικότητας παραμένουν
υπαρξιακά.

Διαφορετικές αφετηρίες
Η αλήθεια είναι πως η αρθρογραφία μας ξεκινά από διαφορετικές
αφετηρίες. Η μεν κ. Μ., υπερασπίζεται το Α' ΠεΣΥΠ Ν. Αιγαίου, ως θεσμό,
το έργο του και κατ' επέκταση την δική της τριετή παρουσία στο
υγειονομικό σύστημα του νομού με το ψυχρό μάτι του εξειδικευμένου
επαγγελματικού στελέχους.Το δικό μου άρθρο, αποτελεί μια ανασκόπηση,
στις υγειονομικές συνθήκες του πολυνησιακού μας συμπλέγματος στο βάθος
των τελευταίων 30 χρόνων και παράλληλα, στην επάρκεια και την ικανότητα
του δημόσιου συστήματος υγείας να τις αντιμετωπίσει. Οι απόψεις που
εκφράζω, αποτελούν την συμπύκνωση μιας εμπειρίας που αποκτήθηκε από τα
42 χρόνια ζωής μου στις Κυκλάδες, από εκείνες τις παραστάσεις και από
κείνα τα περιστατικά που δημοσιοποιούνται, αλλά και από τα προσωπικά μου
βιώματα και τέλος από την εποπτεία μου κατά καιρούς σε διοικητικούς
τομείς της Υγείας. Όλα αυτά, μου απέφεραν ένα στοιχειώδες υπόβαθρο
αντίληψης των προβλημάτων Υγείας στο νομό και απ' το πρίσμα του απλού
πολίτη, χρήστη των Υπηρεσιών αλλά και από κείνο, του διοικητικού
στελέχους.
Με αυτήν την έννοια θεωρώ υποχρέωσή μου, να απαντήσω μια προς μια,
στις αιτιάσεις της κ. Μωραιτάκη με την πεποίθηση, ότι ο καλόπιστος
διάλογος, δεν ενημερώνει απλά αλλά και κινητοποιεί τους πολίτες.
1. Ισχυρίζεται, η κ. Μωραϊτάκη, ότι η δημιουργία του Α. ΠεΣΥΠ Ν.
Αιγαίου, αποκλειστικά για τα νησιά των Κυκλάδων αποδεικνύει έμπρακτα,
ότι η τότε κυβέρνηση αξιολόγησε θετικά την ιδιαιτερότητα των νησιών στο
Ν. Αιγαίο «Αν η κ. Μωραϊτάκη, εννοεί, ότι στην Περιφέρεια Ν. Αιγαίου,
συστάθηκαν δυο ΠεΣΥΠ αντί ενός (χωριστά στη Δωδεκάνησο, χωριστά στις
Κυκλάδες) αυτό, είναι, ηλίου φαεινότερο ότι έπρεπε να γίνει. Μου είναι
δυσχερές με την ταπεινή μου πείρα στη διοίκηση και με τη γνώση των
πρακτικών συνθηκών, ότι θα μπορούσε, να γίνει κάτι διαφορετικό.
Από κει και ύστερα, το να δεχτώ όπως η κ. Μωραϊτάκη αυτή τη
στοιχειώδης κατανόηση της πραγματικότητας αποτελεί έμπρακτη θετική
αξιολόγηση της ιδιαιτερότητας των νησιών του Ν. Αιγαίου, που πρέπει να
πιστωθεί στην προηγούμενη κυβέρνηση το θεωρώ μάλλον υπερβολικό δομής του
ΠεΣΥΠ. Επομένως, η δημιουργία δυο ΠεΣΥΠ στο Ν. Αιγαίο, δεν είναι
επίτευγμα και πάντως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί το
διακύβευμα ενόψη των προκλήσεων κατά των πιέσεων, που έχει ν'
αντιμετωπίσει σήμερα, το δημόσιο σύστημα Υγείας ιδίως στον κρίσιμο και
ευαίσθητο χώρο, των νησιών μας.
Θετικό είναι βέβαια, ότι το 2001, 20 δηλ. χρόνια μετά την εφαρμογή
των ΕΣΥ, ωρίμασε και σ' ένα βαθμό υλοποιήθηκε, μια πολιτική αποκέντρωσης
των Υπηρεσιών Υγείας, προς την περιφέρεια. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν το
ζητούμενο. Και αυτό δεν επετεύχθη, στα χρόνια λειτουργίας των ΠεΣΥΠ (και
ιδίως του Α' ΠεΣΥΠ Ν. Αιγαίου).
Το ερώτημα, είναι αν το Α' ΠεΣΥΠ Ν. Αιγαίου απάντησε στις βασικές
απαιτήσεις των κατοίκων από το Δημόσιο Σύστημα Υγείας, που συνοψίζεται:
Α) Στην επάρκεια του ιατρικού δυναμικού, ικανού και σε αριθμό αλλά
και σε γνώσεις.
Β) Στην κάλυψη βασικών ειδικοτήτων (παθολόγου-παιδιάτρου-καρδιολόγου-
γυναικολόγου και χειρούργου).
Γ) Στην επάρκεια μηχανημάτων και εξοπλισμού.
Σ' όλα αυτά δεν κατάφερε ν' απαντήσει, στο μήκος αυτής της διαδρομής
χρόνια και δεν κατάφερε, να εμπεδώσει ένα αίσθημα ασφάλειας για τον
Κυκλαδίτη, ένα αίσθημα ψυχολογικής εγγύτητας.
Και για τους κατοίκους των νησιών μας, ιδίως μάλιστα για τα νησιά με
τις μεγαλύτερες ακάλυπτες ανάγκες ελάχιστη σημασία, έχουν οργανωτικές
δομές ή τα σχέδια επί χάρτου, στις υπηρεσίες παροχής υγείας, αλλά η ίδια
η απόδοσή τους, η αποτελεσματικότητά τους.

Ποιοτικές έρευνες
Άλλωστε, αυτό, απέδειξαν και οι ποσοτικές και ποιοτικές έρευνες για
το Σύστημα Υγείας στις Κυκλάδες, που διενήργησε η ίδια η κ. Μωραϊτάκη
και που όταν δημοσιοποιήθηκαν προκάλεσαν κυριολεκτικά «πράσινες
ναυμαχίες» είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό ότι, οι έρευνες αυτές που
διεξήχθησαν στο μέσο της θητείας της κ. Μωραϊτάκη έδειξαν, ότι το ίδιο
το Α' ΠεΣΥΠ Ν. Αιγαίου ήταν γνωστό σε σχετικά μικρή μερίδα κοινού,
πράγμα που επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ο νησιώτης κάτοικος ενδιαφέρεται
κυρίως για την ουσία του ζητήματος.
Και κει, ο βαθμός της ικανοποίησης των Κυκλαδιτών απ' το Δημόσιο
Σύστημα Υγείας, απ' την πολιτική που ακολούθησαν οι τελευταίες
κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ εντοπίζεται σε μέτρια έως χαμηλά επίπεδα, ενώ σε
ακόμα πιο χαμηλά επίπεδα, διαπιστώνεται η ικανοποίηση των κατοίκων σχέση
με το αίσθημα ασφαλείας στα νησιά του νομού, με εξαίρεση ίσως, στη Σύρο.

Η απάντησή μου λοιπόν είναι ότι ναι μεν η αποκέντρωση του Συστήματος
υγείας στις Περιφέρειες υπήρξε έστω και με καθυστέρηση βήμα στην σωστή
κατεύθυνση πλην όμως σπαταλήθηκε σε διακηρύξεις απογυμνώθηκε έμεινε
πολιτικά μετέωρο.
Και τέλος το ΠεΣΥΠ Ν. Αιγαίου, κατά την άποψή μου πρόκειται για ένα
δυσκίνητο και κατά βάθος αδέξιο προσαρμοσμένο, για την εξυπηρέτηση του
στόχου που επεδίωκε θεσμικό μηχανισμό. Γι' αυτό οφείλει να τροποποιηθεί
η δομή του.
2. Η κ. Μωραϊτάκη, με εγκαλεί, για την αναφορά μου στις Δ.Ε. των
Κέντρων Υγείας και βεβαίως αναλαμβάνει την ευθύνη μόνο για το διάστημα
λειτουργίας των ΠεΣΥΠ. Εγώ μιλώ, για ένα πολύ μεγαλύτερο βάθος χρόνου.
Προσωπικά, πιστεύω, πως οι θέσεις αυτές είναι εξορισμού, πολιτικές, αφού
τα πρόσωπα που καλούνται να τις υπηρετήσουν, οφείλουν να λειτουργούν, ως
ιμάντες άσκησης, στο πλαίσιο του γενικού σχεδιασμού της κυβερνητικής
πολιτικής. Επομένως, θεωρώ απόλυτα φυσικό και δεδομένο σύμφωνα με τους
κανόνες του κοινοβουλευτικού μας βίου, στις θέσεις αυτές να προτιμώνται
πρόσωπα που ν' ανήκουν στον πολιτικό χώρο που κυβερνά.
Ως εδώ καλά, μόνον, που θα στερούνταν ειλικρίνειας, κανείς αν
ισχυρίζονταν, ότι στην πολύ μεγάλη τους πλειοψηφία οι επιτροπές των
Κέντρων Υγείας στις Κυκλάδες, ήταν επιτυχημένες και αποτελεσματικές στην
άσκηση των καθηκόντων τους.
Αν αφαιρέσει κανείς, μια διάθεση προσφοράς Αν αφαιρέσει μιαν διάθεση
προσφοράς που όμως είχε ως αντίδωρο, της απόκτησης κοινωνικής επιφάνειας
και κύρους στις περισσότερες, περιπτώσεις, είχαμε να κάνουμε με πρόσωπα,
που μοναδικό τους διαβατήριο είχαν την κομματική ταυτότητα και όχι τις
διοικητικές τους ικανότητες.
Όμως η διαχείριση της Υγείας, είναι τεράστιο ζήτημα.
Και δεν μπορεί να είναι μαξιλάρι για όλα τα όνειρα.

Eπιστημονική συγκρότηση
Συνήθως, η υποδομή στα θέματα υγείας ή και επιστημονική συγκρότηση
απουσίαζε εντελώς. Αλλά ούτε κι αυτή η στοιχειώδης κουλτούρα διοίκησης
ήταν διακριτή. Δεν αμφιβάλλει βέβαια κανείς πως μπορούσαν να είναι
επιτυχημένοι επαγγελματίες, επιχειρηματίες, ξενοδόχοι. Δεν σημαίνει,
ότι, αυτό είναι εχέγγυο, για μια επιτυχημένη πορεία στη Διοίκηση των
Κ.Υ.
Το χειρότερο όμως, είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις-όχι σε πολλές
περιπτώσεις, έβλεπαν τους εαυτούς τους σε σχέση με τα Κέντρα υγείας σαν
τον Αλή Πασά στα Γιάννενα.
Και επιμένω, πως έμπαιναν στα πόδια των ιατρών, ακόμα και για
επιστημονικού τύπου ζητήματα. Δεν μιλώ για «καφενειακού» τύπου
επεισόδια, μιλώ για ιστορίες που γέμισαν σελίδες του τοπικού τύπου, μιλώ
για ζητήματα, που απασχόλησαν τις αίθουσες των Δικαστηρίων. Λειτούργησαν
ακόμα οι διοικήσεις τα Κ.Υ. κι όχι το επιστημονικό προσωπικό και οι
λειτουργοί της υγείας, σε πολλές περιπτώσεις και ως προθάλαμος και
εσφαλμένα είσοδο των προσώπων, που θα προικοδοτούνταν για να μπουν στην
τοπική πολιτική ζωή ή σαν θερμοκήπιο για συναλλαγές στο τοπικό πολιτικό
σύστημα.
Αυτή είναι η πραγματικότητα, χτεσινή ελπίζω. Το φάρμακο για ένα
διαφορετικό αύριο, είναι η φυγή προς τα μπρος η αναβάθμιση των Κ.Υ., που
θα συνεπιφέρει αναβάθμιση των αρμοδιοτήτων, αλλά και των ουσιαστικών και
τυπικών προσόντων.
Πρέπει ν' ανέβει ο πήχης. Χρειάζονται «νέες βάσεις δεδομένων» για την
λειτουργία των Κ.Υ.
Χρειάζεται μια πολιτική που να μην έχει εύρος, αλλά βάθος.
Χρειάζεται, εν τέλει, τα Κ.Υ. να γίνουν οι ατμομηχανές του δημόσιου
νησιωτικού συστήματος Υγείας.

Γάντι του μποξ
3. Η υγεία κ. Μωραϊτάκη, δεν προσφέρεται, ως γάντι του μποξ.
Παράλληλα, όμως, δεν πρέπει να αποτελεί πεδίο άσκησης μικροπολιτικής,
γιατί όποιος το επιχειρεί αυτογελειοποιείται. Επομένως, θεωρώ ότι ο όρος
«οπερέτα» για την επίσκεψη του κ. Νασιώκα στα νησιά μας, το Σεπτέμβρη
του 2003 (όταν υποτίθεται, ότι άρχιζε η προεκλογική αντεπίθεση του
ΠΑΣΟΚ) είναι, τουλάχιστον, «επιεικής».
Ευτυχώς, στην εποχή μας, οι επισκέψεις και οι δεσμεύσεις δημοσίων
προσώπων, δεν περιορίζονται στο στενό κύκλο του συνήθως, φιλικά
προκειμένου ακροατηρίου τους, ώστε «το είπα-ξείπα» να μένει στα πλαίσια
«καφενειακών αντιπαραθέσεων». Σήμερα, υπάρχουν δεκάδες μέσα μαζικής
ενημέρωσης, που ,αποτυπώνουν, απεικονίζουν, ηχογραφούν, τις δημόσιες
εκδηλώσεις, ώστε να υπάρχουν αδιάψευστες μαρτυρίες για το τι ειπώθηκε
και όχι, για την αξιοπιστία των προσώπων και για την σοβαρότητα των
πολιτικών φορέων, που εκπροσωπούν. Έτσι, δεκάδες άνθρωποι είδαν,
άκουσαν, πληροφορήθηκαν ότι ο Υφυπουργός Yγείας κ. Νασιώκας, στη Νάξο το
Σεπτέμβρη του 2003, δεσμεύονταν, πως «σε 10 μέρες από τότε θα έβγαινε
στον αέρα η κατασκευή του Νοσοκομείου» δηλ. θα γίνονταν διαγωνισμός για
να βρεθεί εργολάβος και ότι το αντίστοιχο, θα γίνονταν μέχρι τις 15
Οκτωβρίου 2003.
Όλοι γνωρίζουν την συνέχεια του σήριαλ και βεβαίως, καλύτερα απ'
όλους την γνωρίζετε εσείς η οποία, παραμείνατε στη θέση του Διοικητού
του ΠεΣΥΠ μέχρι και τον Ιούνιο του 2004 και επομένως, δεν μπορείτε, ν'
αντιτάξετε, ότι για την μη δημοπράτηση των έργων, ευθύνεται, η νέα
Κυβέρνηση.
Εκείνο, που ευθύνεται, για τη μη δημοπράτηση ως σήμερα είναι η
ανευθυνότητα, ο ερασιτεχνισμός και η προχειρότητα, με την οποία το
σύστημα ΠΑΣΟΚ, -κεντρικό και τοπικό- χειρίστηκε το κορυφαίο αυτό ζήτημα,
χωρίς κανένα δισταγμό για τα δυο μεγάλα νησιά μας, ώστε να το
αξιοποιήσει αρχικά και στις δημοτικές και στις νομαρχιακές εκλογές ως
«αιχμή του δόρατος».
Ειδικά στη Νάξο και εν συνεχεία-στις εθνικές του 2004. Όμως οι
σύγχρονοι πολίτες, δεν είναι «κοιμισμένα κοπάδια». Απ' τα πανάρχαια
χρόνια ως σήμερα, ισχύει ο ηθικός κανόνας πως όποιος «παίζει με το πόνο
του λαού» στο τέλος τιμωρείται. Και θυμάστε εκείνη την περίφημη
μεταπολεμική ταινία, που ηθογραφεί άριστα το πολιτικό κόσμο της εποχής,
με το απαράμιλλο Κωνσταντάρα στο ρόλο του Μαυρογιαλούρου. Η διαφορά
βέβαια είναι πως ο αείμνηστος Μαυρογιαλούρος είχε το φιλότιμο και το
κουράγιο να παραιτηθεί.
Αυτό, εννοούσα, ως «οπερέτα», κ. Μωραϊτάκη.
4. Ισχυρίζεται, η κ. Μωραϊτάκη, ότι θα κληθώ, ως μέλος του ΠεΣΥΠ να
διαχειριστώ έργα και δράσεις. Αυτό, είναι σαφές όπως φυσικά η ζωή
συνεχίζεται, και μετά από κάθε μεταβολή το ίδιο και η πολιτική ζωή.
Με τη σωστή, νομίζω υπόθεση, ότι εννοείται τα της επέκτασης του
Νοσοκομείου στη Σύρο και την Νάξο, αλλά τα ενταγμένα και της αναβάθμισης
των υποδομών δεν δυσκολεύομαι να σας απαντήσω. Ότι ναι , έχω πράγματι,
αυτά τα έργα κληθεί να διαχειριστώ και δράσεις στο βαθμό που μου
αντιστοιχεί, ως μέλος του Δ.Σ. του ΠεΣΥΠ που όμως επαναλαμβάνω, ότι
μεγάλο μέρος είτε, δεν είχαν δρομολογηθεί, είτε δρομολογήθηκαν με λάθος
τρόπο, η αποσπασματικότητα. Εξάλλου, τα έργα αυτά δεν είναι ιδιοκτησία
κανενός, αλλά απηχούν απαιτήσεις και επιδιώξεις των πολιτών και δη των
φορολογούμενων.
Ισχύει, δηλ. και εδώ, αυτό, που με έμφαση ο τωρινός Πρωθυπουργός,
χαρακτηρίζει «εικονική πραγματικότητα». Αυτή, η εικονική πραγματικότητα
βασίλεψε δυστυχώς και στον ευαίσθητο χώρο του προγραμματισμού και των
δράσεων στην Υγεία των Κυκλάδων.
Όσον αφορά, το δίλημμα, με το οποίο, εμμέσως πλην σαφώς, απαντάτε στο
γιατί πήγατε να δημοπρατήσετε αυτά τα έργα, μ' αυτόν τον πλημμελή τρόπο
δηλ. ότι το κάνατε, για να μην χαθούν κοινοτικές χρηματοδοτήσεις. Πάει
κ. Μωραϊτάκη, ο καιρός, που νομίζαμε, ότι επειδή, όταν εμείς χτίζαμε τον
Παρθενώνα, οι ευρωπαίοι έτρωγαν βελανίδια, θα ξεπερνάμε τους όρους και
τις προδιαγραφές που θέτουν με «μαϊμουδιές».
5. Θα συμφωνήσω, με την κα Μωραϊτάκη, ότι πράγματι, έγιναν σημαντικά
βήματα στην κατεύθυνση της ανάπτυξης των υποδομών και αποδεχόμενος την
παρότρυνσή της, ενημερώθηκα απ' το Αρχείο της Υπηρεσίας για την πορεία
τους. Δεν έδωσα θετική ψήφο όμως, προς το παρόν, τουλάχιστον για το έργο
της Κοινωνίας της Πληροφορίας, γιατί ο σχεδιασμός δεν έδινε, τα εχέγγυα,
ότι το έργο θα ήταν λειτουργικό.
Δεν διευκρινίζονταν π.χ. τα επίπεδα της διασύνδεσης μεταξύ των
διαφόρων μονάδων αλλά και των Ιατρών-χρηστών μέσα απ' το σύστημα, έτσι
ώστε να πιστοποιείται η λειτουργικότητά του. Παρόλα αυτά, το πρόσημο
αυτής της προσπάθειας ήταν θετικό.

Έργα υποδομών
6. Iσχυρίζεται η κ. Μωραϊτάκη, ότι το Μάρτη του 2001, όλα τα έργα
υποδομών στο ΠΕΠ Ν. Αιγαίου, διέθεταν μελέτες προς υλοποίηση. Σε ότι
αφορά τα ελαφρά έργα (4 Κ.Υ. και 4 Πολ. Ιατρεία), αν δεν προχώρησαν και
καρκινοβατούν, γι' αυτό είναι υπεύθυνες οι Τεχνικές Υπηρεσίες της Ν.Α.
Κυκλάδων, η λειτουργία των οποίων είναι τουλάχιστον προβληματική και
καθηλώνει το σύνολο της αναπτυξιακής πορείας του νομού και όχι μόνο στα
πλαίσια της υγείας. Σε ότι αφορά τα «βαρύτερα έργα» δηλ. τα Νοσοκομεία
Σύρου και Νάξου, θα επισημάνω τα εξής:
Οι μελέτες αυτές, όπως, το απέδειξε η ίδια η ζωή και οι εξελίξεις,
δεν ήταν, επεξεργασμένες ώστε, να αποδώσουν, έργα λειτουργικά με
αποδεδειγμένες επιπτώσεις, στο επίπεδο της βελτίωσης των συνθηκών
παροχής Υπηρεσιών Υγείας. Μοιραία, λοιπόν, δεν περπάτησαν καθώς, οι όροι
και οι προδιαγραφές της Ιώστε να χρηματοδοτηθούν από ευρωπαϊκούς πόρους,
έχουν καταστεί ιδιαιτέρως αυστηροί.
Και είναι γεγονός, ότι η επιλεξιμότητά τους τεκμηριώνεται, απ' την
«πειστική απόδειξη τη λειτουργικότητά της» Και είναι λογικό αυτό, αφού
έχουμε και αντίστοιχα παραδείγματα.
Π.Χ. Πριν από λίγα χρόνια είχε χρηματοδοτηθεί η νέα πτέρυγα του
Νοσοκομείου, όπου στεγάστηκε, κυρίως, το Μικροβιολογικό Τμήμα.
Αν όμως, μελετήσει κανείς τα στατιστικά, θα δει, πως, ενώ
αναβαθμίστηκαν κτιριακά οι μονάδες αυτές αλλά και σε εξοπλισμό, εν
τούτοις, αντί να σημειωθεί αύξηση των εξετάσεων σημειώθηκε πτώση και
διαρροή προς ιδιώτες.
Πώς δικαιολογείται, άραγε αυτό κ. Μωραϊτάκη;
Και πόσο στα αλήθεια σας προβλημάτισε στην διάρκεια της θητείας σας;
Προσωπικά πάντως και ανεξάρτητα, από το γεγονός, ότι και η σημερινή
πολιτική ηγεσία, και το Α' ΠεΣΥΠ ακολουθεί την επιλογή της επέκτασης του
Νομαρχιακού Νοσοκομείου, πιστεύω, ότι αυτή δεν είναι η ορθότερη και
κακώς δεσμεύσατε το Γ. Νοσοκομείο σ' αυτήν την πορεία. Για μένα το
υπάρχον κτίριο, ιδίως μετά την «άλωση» κρίσιμων ζωτικών χώρων απ' το
ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ, αλλά και το ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (ανεξάρτητα απ' την
αναμφισβήτητη, ωφέλεια και χρησιμότητάα τους), «έκλεισε τον κύκλο του».
Σίγουρα, είναι μια αξιόλογη μονάδα, με θαυμάσιο έμψυχο επιστημονικό
δυναμικό με ικανοποιητικό εξοπλισμό, ακόμα και υψηλής τεχνολογίας,
εφάμιλλη των Αθηνών.
Όμως, η σημερινή επέκτασή του, δεν αποτελεί επιλογή μακράς πνοής,
αλλ' εμβαλωματική και αναλώσιμη λύση αν τη δει κανείς από την πλευρά
κόστους-οφέλους. Η διεκδίκηση μιας λύσης, με μακροπρόθεσμη λογική, με
την έννοια ότι, οι όποιες βραχυπρόθεσμες βελτιώσεις θα εξανεμιστούν απ'
τα προβλήματα και τις επιβαρύνσεις που θα δημιουργήσει, το γηρασμένο
κτίριο -πεπερασμένης φέρουσας αντοχής- και με προβληματικές και δίκτυα
οι εγκαταστάσεις είναι κάτι, που πρωτίστως ανήκει, στην τοπική κοινωνία,
τους φορείς και κυρίως στο επιστημονικό δυναμικό του Νοσοκομείου για την
μεγάλη πλειοψηφία του οποίου η δημιουργία ενός νέου Νοσοκομείου, θάταν
και το επισφράγισμα της 20ετούς ήδη προσφοράς τους, στο τόπο και τους
ασθενείς. Εκείνο που, βεβαίως, οφείλω να επισημάνω, είναι ότι η Σύρος
και οι Κυκλάδες δικαιούνται, μια νέα σύγχρονη Μονάδα, η οποία δεν θ'
αναβαθμίσει απλά την παροχή Υπηρεσιών Υγείας, αλλά θα τονώσει,
ιδιαίτερα, την αναπτυξιακή δυναμική του νησιού, σε μια κρίσιμη καμπή για
το μέλλον του.
Δεν είναι μεγαλοϊδεατισμός, επομένως, το νέο Νοσοκομείο, είναι
ρεαλιστική προοπτική, τουλάχιστον αν θέλουμε να μιλάμε για Νοσοκομείο
νομαρχιακού χαρακτήρα, εφόσον φυσικά λυθούν και τα ζητήματα της
γεωγραφικής διασύνδεσης.
7. Θα κληθούμε, ισχυρίζεται η κ. Μωραϊτάκη, να υπογράψουμε τη σύμβαση
για την ολοκληρωμένη μηχανοργάνωση και διασύνδεση όλων των μονάδων
υγείας των Κυκλάδων Σεβαστό κ. Μωραϊτάκη, κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Αργήσαμε όμως, δραματικά. Είναι δυνατόν να μην υπάρχει διπλογραφικό
σύστημα στο Νοσοκομείο και να είμαστε σήμερα αναγκασμένοι για μια
στοιχειώδη «απογραφή» του φαρμακευτικού και του υπόλοιπου υλικού να
χρησιμοποιούμε εξωτερικά λογιστικά γραφεία;
Σε πρόσφατη συνέντευξη του σημερινού Υπουργού Υγείας, μίλησε για
«πιράνχας» που κατασπαράσσουν την δημόσια Υγεία, εννοώντας, κυρίως τους
προμηθευτές που αισχροκερδούν και δημοσιοποιώντας, ότι μόνο ο
Ευαγγελισμός μπάζει «μέσα» το Δημόσιο προϋπολογισμό κατά 300.000 ευρώ
την ημέρα. Φυσικά, σ' ένα μικρό επαρχιακό Νοσοκομείο τα φαινόμενα αυτά
δεν έχουν τέτοια διάσταση. Ωστόσο τηρουμένων των αναλογιών κ. Μωραϊτάκη,
ζουν και βασιλεύουν και εδώ τέτοιες παθογένειες. Κι αν δεν έχουν τη
μορφή «πιράνχας» είναι τουλάχιστον, μικρά, επικίνδυνα ψάρια, που
κολυμπάνε σε θολά νερά και το σύστημα Υγείας δεν βραχυκυκλώνεται μόνο
απ' τα μεγάλα αλλά και από τα μικρά συμφέροντα. Πρέπει να μπει «νυστέρι»
κ. Μωραϊτάκη και ως σήμερα δεν έχει μπει.
Οφείλω να αναγνωρίσω ότι πράγματι στο καιρό της θητείας σας
πραγματοποιήθηκαν ορισμένες προμήθειες εξοπλισμού υψηλής βιοτεχνολογίας.

Αυτό, όμως το τελευταίο προϋπέθετε αναβάθμιση των δικτύων (ιδίως του
ηλεκτρικού) του Νοσοκομείου, η οποία δεν έγινε, με συνέπεια, όχι μόνο να
υπάρχει ανάγκη διακοπών της λειτουργίας, των παραπάνω μηχανημάτων αφού
τα φορτία δεν επέτρεπαν την σύγχρονη λειτουργία τους, αλλά και να μην
είναι δυνατή η χρήση κλιματιστικών, σ' ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο χώρο,
όπου η ρύθμιση της θερμοκρασίας είναι απαραίτητη.
Όπως, παρακάμφθηκαν και τα σοβαρότατα προβλήματα, του απαρχαιωμένου
κλιβάνου του οποίου οι συνθήκες λειτουργίας είναι όχι απλά απαράδεκτες
αλλά τριτοκοσμικές (θέμα που ευτυχώς, αντιμετωπίστηκε, με ταχύτητα απ'
την παρούσα Διοίκηση).
Και ας σταματήσω εδώ.
8. Εύχεται, η κ. Μωραϊτάκη, οι 40 νέες προκηρύξεις που αναφέρονται να
είναι νέες εγκρίσεις, επιπλέον των ήδη αναφερομένων. Και ακόμα, να
προχωρήσουν γρήγορα οι προσλήψεις. Κυριακή κοντή γιορτή. Ήδη, την ώρα
που γράφονται αυτές οι γραμμές, έχω στα χέρια μου την έγκριση προκήρυξης
επιπλέον 26 νέων θέσεων ιατρών και ελπίζω, ότι μέχρι το Μάρτη το ίδιο θα
συμβεί και με το νοσηλευτικό και με το παραϊατρικό προσωπικό.
Δεν αμφισβητούμε, ότι υπήρχε σχεδιασμός για την ένταξη των Κυκλάδων
στις περιοχές, όπου το ΕΚΑΒ αναπτύσσει οργανωμένα τμήματα. Όμως,
ταυτόχρονα υπήρξε απ' την νέα Διοίκηση του ΠεΣΥΠ, δραστική προσπάθεια
για την ταχύτατη προώθηση του ζητήματος.

Δομές προνοιακού χαρακτήρα
9. Αναφέρεται, τέλος η κ. Μωραϊτάκη, σε μια σειρά δομές προνοιακού
χαρακτήρα (ΚΕΚΥΑΜΕΑ, μονάδες ψυχικής Υγιεινής.) Είναι σίγουρα θετικά.
Ειδικά, για το ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ αποτελεί πράγματι ένα προνομιακό ίδρυμα που
έλειπε από το ελληνικό τοπίο.
Ώστε, η εξειδικευμένη, εμπεριστατωμένη και τακτική φροντίδα, που
υπόσχονταν, για τους ανθρώπους αντιμετωπίζουν προβλήματα αναπηρίας,
παραμένει μακέτα. Δυστυχώς χτίζατε στην άμμο παλάτια. Δεν εννοείται
τέτοιας εμβέλειας έργο κοινωνικής φροντίδας να βγαίνει στον αέρα, χωρίς
να έχει στοιχειωδώς ψηφιστεί ο Οργανισμός λειτουργίας του. Δεν εννοείται
επίσης από προβλεπόμενο προσωπικό 17 ατόμων να έχουν καλυφθεί μόνο 4
θέσεις σήμερα. Υπάρχει επίσης ένα κτίριο, για την κατασκευή του οποίου
κατ' εμέ επιλέχθηκε λάθος χώρος. Αλλά ας είναι, δεν νοείται όμως κτίριο,
για άτομα με ειδικές ανάγκες με άχρηστο ανελκυστήρα, χωρίς χειρολαβές
και μπάρες στους διαδρόμους, χωρίς αντιολισθητικά πλακάκια και χωρίς
οργανισμό, χωρίς προσωπικό, με κατάληψη του κτιρίου από δομές ξένες απ'
το αντικείμενο. Και τέλος, ένα ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ που έχει ακτίνα δράσης όχι από
το στενό κύκλο των ΑμεΑ της Ερμούπολης (ουδέ καν της Σύρου), αλλά στον
ευρύτερο κύκλο των Κυκλάδων.
Αυτό, δεν σημαίνει ότι απαξιώνουμε χρησιμότητα της λειτουργίας του
ΚΕΚΥΑΜΕΑ, αλλά αντιθέτως, στόχευση μας, είναι η αντιμετώπιση των χρόνιων
προβλημάτων που εμποδίζουν την ομαλή λειτουργία και ανάπτυξη τους, προς
το σκοπό για τον οποίο συστήθηκαν.
Σε ότι αφορά τις Μονάδες Ψυχικής Υγείας θα αρκεστώ να πω ότι είναι
πολύ ισχνές σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες και τις πιέσεις που
αναδεικνύει καθημερινά η καθημερινότητα των νησιωτικών κοινωνιών μας.
Τελειώνοντας, θέλω να αναγνωρίσω , ότι αποδοτική έχει αποβεί η
λειτουργία του ΚΕΚ. Γενικότερα, δηλ. το κενό ανάμεσα στις εξαγγελίες και
την πρακτική εφαρμογή σε σπάνιες περιπτώσεις γεφυρώθηκε.
Αντίθετα, το αίσθημα του κενού και της ανασφάλειας είναι διάχυτο
στους πολίτες και τους κατοίκους των νησιών μας.
Αυτά κ. Μωραϊτάκη, είναι, τα αποστάγματα της ταπεινής εμπειρίας μου,
που, πάντως, δεν εξαντλούνται στα χρόνια της δικής σας θητείας αλλά
εκτείνονται σε βάθος τουλάχιστον μιας 5ετίας.
Πράγματι, ο τομέας της υγείας απαιτεί ήπιες προσεγγίσεις και
συνεννόηση.
Δεν είχα καμία πρόθεση απαξίωσης του «όποιου έργου» και της «όποιας»
προσπάθειας, κατεβλήθηκε.
Όμως, δεν μπορώ να κρύψω ιδίως τα τελευταία χρόνια ότι στο ζωτικό
τομέα της Υγείας υπήρξε «κόπωση» «στασιμότητα» και νοοτροπίες, του
ωχαδελφισμού και της απάθειας, που κλόνισαν την ίδια την αξιοπιστία του
συστήματος.
Έχω ακόμα το σταθερό πιστεύω, ότι, η υπόθεση της υγείας στις
Κυκλάδες, δεν πρέπει, ν' αντιμετωπίζεται με όρους τρέχουσας διαχείρισης.
Αλλά απεναντίας, καθώς βρισκόμαστε, σε κρίσιμη καμπή, οφείλουμε να
κοιτάξουμε με καθαρό μάτι και να ξανασκεφτούμε κάποια πράγματα.
Θέλω να πιστεύω τέλος, ότι εκθέτοντας τις απόψεις μου, που δεν
διεκδικούν το αλάθητο, έδωσα «λαβή» στο διάλογο και έναυσμα για να
υπάρχει έλεγχος όχι μόνο για τα δικά μας «δρώμενα» και κυρίως, να
αναζητήσουμε, φρέσκιες ιδέες που μέσα απ' την όσμωσή τους, θα γεννηθεί
κάτι νέο, μέσα από ένα σύστημα που φαίνονταν να έχει στομώσει.

*O Κ. Απέργης, είναι Αντιπρόεδρος του ΠεΣΥΠ Ν. Αιγαίου.