O Ben Opie μας μιλά για τη μουσική που παίζει με το τρίο του, για τη φρη τζαζ και για το τι θα ψηφίσει στις αμερικάνικες εκλογές (η συνέντευξη πάρθηκε λίγες μόλις μέρες πριν από τις εκλογές).

    - Πώς σκέφτηκες να ονομάσεις το συγκρότημά σου Thoth Trio;
    - Κάναμε μερικές εμφανίσεις πριν από δυο-τρία χρόνια και χρειαζόμαστε ένα όνομα. Μου κόλλησε αυτό το όνομα και δεν μπορούσα να σκεφτώ κάτι
καλύτερο. Ήξερα ότι είχε διπλή έννοια. Δηλαδή αντιπροσώπευε τα αρχικά των επωνύμων μας και την αιγυπτιακή θεότητα. Πώς γνώριζα το όνομα Θωθ; O Sun Ra είχε μια μικρή δική του εταιρεία, τη Saturn Records. Σε μερικές από τις κυκλοφορίες της την είχε μετονομάσει σε Thoth Intergalactic. Έχω έναν από αυτούς του δίσκους που πάντα μου άρεσε.
    - Αν και οι δύο συνεργάτες σου ήταν μέλη της μεγάλης ορχήστρας του
Maynard Ferguson ταιριάζουν απόλυτα με τις ελεύθερες εξερευνήσεις του
Thoth Trio. O λόγος που τους επέλεξες ήταν για να υπάρχει μια ισορροπία
ανάμεσα στην ελευθερία και την παράδοση;
    - O Dave και ο Paul παίζουν και στους OPEK, το άλλο μου γκρουπ που
συνήθως είναι δωδεκαμελές. Και οι δύο είναι εξαιρετικά προικισμένοι και
ανοικτόμυαλοι μουσικοί και τους εκτιμώ πολύ σαν άτομα. Θα ήθελα όμως να
ξεκαθαρίσω ότι το Thoth Trio δεν είναι ακριβώς ένα φρη τζαζ γκρουπ, με
την έννοια της παράδοσης του Ornette Coleman (πόσο μάλλον του Peter
Brotzmann ή του Evan Parker). Κάποιες φορές είμαστε πολύ χαλαροί, αλλά
νομίζω ότι αυτή είναι και η φύση ενός τρίο. Κάποτε όπως για παράδειγμα
στο "Bounce" αγγίζουμε τη φρη τζαζ και πράγματι μερικές φορές παίζουμε
ελεύθερα, υλικό που δεν το έχουμε προετοιμάσει καθόλου. Αλλά αυτό δε
συμβαίνει όταν είμαστε στο φόρτε μας. Προσπαθώ να συνθέτω και να επιλέγω
υλικό που να ταιριάζει με το σχήμα τρίο και να εκμεταλλεύεται τα δυνατά
μας σημεία. Μου αρέσει η ιδέα να δοκιμάζω μέχρι που μπορούμε να φτάσουν
οι δυνατότητές μας. Έχω κάνει μερικές συνθέσεις που πιστεύω ότι
επεκτείνονται πέρα από τις ιδέες που ηχογραφήσαμε στο πρώτο μας CD.
    - Πριν από αυτό το τρίο δούλεψες με μεγαλύτερα σε μέγεθος σχήματα που
περιλάμβαναν από πέντε έως δώδεκα μέλη. Υπάρχει κάποιο σχήμα που να
προτιμάς περισσότερο;
    - Το καθένα έχει και τα πλεονεκτήματά του. Όμως υπάρχει κάτι
ξεχωριστό στο τρίο. Χρόνια τώρα ήθελα να φτιάξω ένα τρίο και είχα κάνει
κάποιες απόπειρες και παλιότερα. Αντιπροσωπεύει κάτι πολύ περισσότερο
από το άθροισμα των δυνάμεών μας και μας επιτρέπει να συγκεντρωνόμαστε
και να ακούμε καλύτερα τι παίζει ο καθένας μας.
    - Κάποιοι λένε ότι η σημερινή φρη τζαζ δεν έχει την πνευματικότητα
της δεκαετίας του '60, και συχνά ακούγεται σαν άσκοπος και χαοτικός
θόρυβος.
    - Την περίοδο της δεκαετίας του '60 και του '70 αυτό που λέμε φρη
τζαζ αντιπροσώπευε μια ριψοκίνδυνη και συχνά πολιτική δήλωση. Αυτό δεν
συμβαίνει και πολύ τώρα πια. Νομίζω ότι η δουλειά του σημερινού μουσικού
είναι να ψάξει ανάμεσα σε όλες αυτές τις ιδέες και να μάθει από αυτές.
Όπως άλλωστε θα πρέπει να κάνει για παράδειγμα και με τη δουλειά του
John Cage. Μερικές φορές κάνω εμφανίσεις όπου παίζω εντελώς
αυτοσχεδιαζόμενη μουσική, ενώ άλλες φορές αφιερώνομαι στη σύνθεση.
    - Πολλοί καλλιτέχνες έχουν ενεργοποιηθεί εναντίον του προέδρου Μπους.
Ποια είναι η δική σου στάση;
    - Δεν τον υποστηρίζω και θα ψηφίσω εναντίον του. Πιστεύω ότι η
εισβολή στο Ιράκ ήταν μεγάλο λάθος και οι χειρισμοί που έγιναν από τότε
ήταν κακοί. Και την προηγούμενη φορά ψήφισα εναντίον του, αλλά τώρα
είμαι εντελώς σίγουρος ότι πρέπει να φύγει από την εξουσία. Βέβαια όταν
δημοσιευτεί αυτή η συνέντευξη το αποτέλεσμα των εκλογών θα είναι ήδη
γνωστό.
    O Γούντυ Άλλεν είπε πρόσφατα ότι οι ενέργειες των καλλιτεχνών δεν
μπορούν να επηρεάσουν πολύ τους αμερικανούς γιατί ο κόσμος εκεί δεν έχει
σε μεγάλη εκτίμηση τους καλλιτέχνες όπως στην Ευρώπη.
    Το πρόβλημα με τη δήλωση αυτή είναι ότι δεν πιστεύω ότι οι πολιτικές
μου απόψεις είναι πιο σημαντικές από οποιουδήποτε άλλου επειδή είμαι
καλλιτέχνης. Γιατί θα έπρεπε; Πάντως νομίζω ότι πράγματι οι τέχνες δεν
αποτελούν κάτι πολύ σημαντικό για τους περισσότερους αμερικανούς. Όμως
διερωτώμαι είναι διαφορετικά τα πράγματα στην Ευρώπη; Δεν είμαι ο
κατάλληλος για να απαντήσω.

Thoth Trio: «Apropos of Nothing» (Dirty Hat Productions)

    Ένα καινούριο γκρουπ με παράξενο όνομα κάνει την εμφάνισή του με ένα
άλμπουμ που συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία που κάνουν τη τζαζ
συναρπαστική. Νεύρο, ευαισθησία, απρόβλεπτο παίξιμο, δυνατές μελωδίες,
αμεσότητα επικοινωνίας, Oι Thoth Trio, με έδρα το Πίτσμπουργκ της
Πενσυλβάνια αποτελούνται από το σαξοφωνίστα Ben Opie, που είναι και ο
ηγέτης του τρίο, τον μπασίστα Paul Thompson και τον ντράμερ David
Throckmorton. Το όνομά τους έχει διπλή έννοια. Προέρχεται από τον Θωθ,
μια αιγυπτιακή θεότητα αντίστοιχη με τον Ερμή, που λατρευόταν κυρίως
στην Ερμούπολη της αρχαίας Αιγύπτου. Σχηματίζεται όμως και από τα αρχικά
γράμματα των επωνύμων των τριών μουσικών. O Opie τα προηγούμενα χρόνια
έχει οδηγήσει και διάφορα άλλα σχήματα, όπως τους Watershed 5tet, τους
Coal Train και το δωδεκαμελές γκρουπ OPEK. O Thompson και ο Throckmorton
συμμετείχαν στους OPEK, αλλά και στη φημισμένη μεγάλη ορχήστρα του
τρομπετίστα Maynard Ferguson, μια συμμετοχή που συμβάλλει στο να υπάρχει
ισορροπία ανάμεσα στον παραδοσιακό τζαζ ήχο και την ελευθερία και τη
χαλαρότητα που έτσι κι αλλιώς χαρακτηρίζουν ένα τρίο με σαξόφωνο, μπάσο
και ντραμς. Έτσι στο «Apropos of Nothing», που περιλαμβάνει 8 συνθέσεις
του Opie και 2 του Thompson, οι τρεις μουσικοί αυτοσχεδιάζουν ελεύθερα
και συχνά φτάνουν στα όρια της φρη τζαζ, όμως τις περισσότερες φορές
βαδίζουν πάνω σε καθαρούς, απόλυτα μετρημένους τζαζ ρυθμούς. Κι αυτό
οφείλεται κυρίως στην πολυρυθμική μηχανή του Throckmorton και το στιβαρό
κοντραμπάσο του Thompson που εναλλάσσεται με φοβερή ευκινησία και μυϊκή
δύναμη ανάμεσα στο περπατητό παίξιμο, τα περίτεχνα γεμίσματα και το
ρουμπάτο. Στο άλτο και το κλαρινέτο ο Opie είναι γρήγορος και
υπερικινητικός, χρησιμοποιεί απροσδόκητα διαστήματα και φλερτάρει με την
παραφωνία θυμίζοντας Eric Dolphy, ενώ στο τενόρο ακούγεται πιο αεράτος
και πιο κοντά στα μπλουζ, έχοντας κάποιες φορές τη βραχνάδα του Gato
Barbieri. Μια από τις μεγαλύτερες χαρές για τους μουσικόφιλους είναι να
βρίσκονται μπροστά σε ένα καινούριο όνομα που τους δίνει την αίσθηση της
αποκάλυψης, και μ' αυτή την έννοια το Thoth Trio και το «Apropos of
Nothing» είναι μια από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις αυτής της χρονιάς.

http://members.bellatlantic.net/~vze4fks9/thoth.html