Μια έντονη διαφωνία με τον Γραμματέα του ΣΥΝ και μια φιλική συζήτηση με
τον Ανδρέα Τζίνη

   Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε στο γράφοντα το πρόσφατο σχόλιο του Ανδρέα
Τζίνη στη στήλη του «Ρητά Άρρητα» στην «Κοινή Γνώμη». O Α. Τζίνης
υποστηρίζει πως «μετά τους Αλβανούς οι σκοταδιστές τα βάζουν με τους
ομοφυλόφιλους». Ως σκοταδιστές αναφέρονται ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος,
ο βουλευτής της ΝΔ Γιάννης Ιωαννίδης και η βουλευτής του ΚΚΕ Ελπίδα
Παντελάκη οι οποίοι κατά τον αρθρογράφο εκφράζουν ρατσισμό εναντίον των
ομοφυλοφίλων.
   Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς έχει πει ο μπασκετικά (και μόνο)
συμπαθέστατος Γ. Ιωαννίδης κι έτσι δεν μπορούμε να πάρουμε θέση γι
αυτόν. Σ' ό,τι αφορά τις δηλώσεις του αρχιεπίσκοπου, δεν διαφωνούμε με
τον Α. Τζίνη. Αν η ομοφυλοφιλία συνιστά αμάρτημα, ας αφήσει ο
αρχιεπίσκοπος τον Ανώτατο Κριτή να το κρίνει καθώς και αρκετοί ιερωμένοι
έχουν κατηγορηθεί ως ομοφυλόφιλοι (μάλιστα και μέσα στις Συνόδους
εκτοξεύουν αλλήλοις πολλά υπονοούμενα για «κούκλες» και άλλα παιδικά
παιχνίδια) και, μάλλον, δεν έχουν χάσει ακόμα το τραίνο της σωτηρίας
αφού ο μακαριώτατος τους περιβάλλει με την εμπιστοσύνη του. Άστοχη
επίσης και η αναφορά σε «κουσούρια» καθώς ο όρος παραπέμπει σε σωματικές
ατέλειες ή πνευματικές αναπηρίες και οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι είναι
σωματικά αρτιμελείς και πνευματικά δεν υστερούν.
   Όμως, η τοποθέτηση της Ε. Παντελάκη στο κλαμπ των «σκοταδιστών»
δείχνει  πως ο Γραμματέας του ΣΥΝ (εμφορούμενος από τα αντιΚΚΕ σύνδρομα
αυτού του κόμματος) νίκησε κατά κράτος τον άνθρωπο, εκπαιδευτικό και
καλλιτέχνη Ανδρέα Τζίνη. Oι διαπιστώσεις της Ε. Παντελάκη πως «τα
κανάλια βρίθουν από γκέι» κι ότι προβάλλουν «στερεότυπα χαλασμένα»
δείχνουν σκοταδισμό; Είναι ψέματα πως κάθε κανάλι που σέβεται την
τηλεθέαση του, «παραθυρώνει» ανθρώπους που επιχειρούν να πείσουν την
κοινή γνώμη πως η ομοφυλοφιλία είναι αρετή ενώ οι, ετεροφυλοφιλικές
σχέσεις είναι περίπου όνειδος; Απόψεις και προβολές αυτού του τρόπου
ζωής σε αντιπαράθεση μ' εκείνον που συναντάται περισσότερο στη φύση;
Γιατί είναι άλλο πράγμα οι ερωτικές προτιμήσεις ενός ανθρώπου και
εντελώς άλλο πράγμα όταν προσπαθεί να τις επιβάλλει σαν τις μόνες ορθές.
Και αυτό κάνουν οι περισσότεροι καλεσμένοι των τηλεσκουπιδιών όταν
χλευάζουν τους μη ομοφυλόφιλους και προβάλλουν το δικό τους τρόπο ζωής
σα μονόδρομο και μέσο κοινωνικής και επαγγελματικής αναρρίχησης. Μα,
αυτό δεν είναι η άλλη όψη του ρατσισμού; Η προσπάθεια μιας ομάδας  να
ενοχοποιήσει όποιους δεν ανήκουν σ' αυτή;
   O Ανδρέας σίγουρα συμφωνεί πως το δικαίωμα στην προσωπική ζωή και
στις σεξουαλικές προτιμήσεις είναι απόλυτα σεβαστό και κατοχυρωμένο.
Αυτό που, για τον γράφοντα τουλάχιστον, είναι κατακριτέο είναι η προβολή
προτύπων σε αποδέκτες που δεν είναι ώριμοι να επιλέξουν τον
προσανατολισμό τους. Η σεξουαλική ενημέρωση των παιδιών είτε από την
οικογένεια είτε από το σχολείο δεν γίνεται ούτε στο νηπιαγωγείο ούτε στο
δημοτικό, αλλά στην εφηβεία, τότε που μπορούν να την κατανοήσουν και να
τραβήξουν τον σεξουαλικό τους δρόμο. Όμως, μέσα από τα ΜΜΕ τα παιδιά
βομβαρδίζονται από παραστάσεις που, λόγω της ανωριμότητας τους, τα
κατανοούν στρεβλά και ενδέχεται να τα οδηγήσουν σε τρόπους ζωής για τους
οποίους θα μετανιώσουν αργότερα. Αυτό και σαν γονείς και σαν
εκπαιδευτικοί οφείλουμε να το τονίζουμε και να περιορίζουμε την έκταση
του επηρεασμού μιας ανολοκλήρωτης προσωπικότητας από μηνύματα και
πρότυπα κάθε είδους.
   Τελικά, η προσέγγιση του ζητήματος της ομοφυλοφιλίας δεν θα πρέπει να
γίνεται με όρους «μειονότητας» η οποία πρέπει να προστατευτεί (περίπου
σαν την Καρέτα-Καρέτα). Αυτή η προσέγγιση υποβαθμίζει τα προβλήματα των
αληθινών μειονοτήτων μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας (μετανάστες,
πολίτες με διαφορετική εθνική καταγωγή, ετερόδοξοι κλπ) που πρέπει να
κατοχυρωθούν. Oι ομοφυλόφιλοι δείχνουν πως δεν θεωρούν τον εαυτό τους
μειονότητα και αντιμετωπίζουν μάλλον επιθετικά όσους τους κατακρίνουν
ενώ αρκετοί διατρανώνουν τις προτιμήσεις τους με κάθε μέσο και ευκαιρία.
   Αν τα παραπάνω συνιστούν για τον Γραμματέα του ΣΥΝ «σκοταδισμό»,
ευχαρίστως να θέσουμε υποψηφιότητα για την προεδρία του συλλόγου των
σκοταδιστών. Αν όχι, τότε καλούμε το φίλο Ανδρέα να δει το θέμα
περισσότερο με τα μάτια του πατέρα και του εκπαιδευτικού και να μη βάζει
αβασάνιστα ταμπέλες σε όποιους έχουν διαφορετικές απόψεις.
   Άλλωστε, ο ΣΥΝ δεν είναι αυτός που μιλά για «ενότητα μέσα στη
διαφορετικότητα»;

Φιλικά
Παναγιώτης Ζαβουδάκης