Να με συμπαθήσουν οι πολυάριθμοι, προφανώς καλοπροαίρετοι, συνήγοροι
του επαγγελματία στρατιώτη Γιώργου Μοναστηριώτη. Που, ως γνωστόν,
καταδικάστηκε για λιποταξία επειδή αρνήθηκε, για ιδεολογικούς λόγους, τη
συμμετοχή του σε ελληνική στρατιωτική αποστολή στο Ιράκ. Σέβομαι απόλυτα
τους ιδεολογικούς λόγους που ο κ. Μοναστηριώτης επικαλέστηκε για να
δικαιολογήσει την πράξη του. Δεν πιστεύω όμως πως μπορούν να του
εξασφαλίσουν την ατιμωρησία. Αλοίμονο αν σε στρατό μιας δημοκρατικής
πολιτείας οποιοσδήποτε μπορούσε ν' αψηφά διαταγές των ανωτέρων του γιατί
ιδεολογικά τις αποδοκιμάζει! Η σύμφυτη με την έννοια του στρατού
πειθαρχία θα πήγαινε έτσι περίπατο!!! Θα πέρναγε, άραγε, από το μυαλό
των κομμουνιστών φαντάρων που η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου
έστειλε το 1919 στην Oυκρανία για ν' αναχαιτίσουν μαζί με άλλες δυτικές
«ιμπεριαλιστικές» δυνάμεις, τον προελαύνοντα μποσελβικισμό ότι αν,
ακολουθώντας την πολιτική τους συνείδηση, εγκατέλειπαν το μέτωπο ή
περνούσαν στο στρατόπεδο των ιδεολογικών «συντρόφων» τους, είχαν να
περιμένουν κάτι καλύτερο από την τότε αναπόδραστη μοίρα του λιποτάκτη,
δηλ. το εκτελεστικό απόσπασμα; Θα αξίωναν ατιμωρησία οι 'Έλληνες
αριστεροί φαντάροι στο Μικρασιατικό μέτωπο, αν, ακολουθώντας τις
κομματικές οδηγίες, λιποτακτούσαν για να μην συμμετέχουν σε μια
«ιμπεριαλιστική» εκστρατεία; Δεν αποδέχονταν (με συγκινητική, είναι
αλήθεια, αυτοθυσία) οι αριστεροί στρατιώτες του «εθνικού» (κατ' άλλους
«μοναρχοφασιστικού») στρατού του εμφυλίου τις βαρύτατες συνέπειες της
άρνησής τους να πολεμήσουν τους ομοϊδεάτες τους ή της αυτομόλησής τους
στο «δημοκρατικό» στρατό (κατ' άλλους στους «κομμουνιστοσυμμορίτες»);
    Τέτοιες οριακές συνειδησιακές επιλογές έχουν κόστος! Βαρύ στον
πόλεμο, ελαφρότερο στην ειρήνη! Oι αληθινοί άντρες «ίσια πηγαίνοντας
στην τιμή και στη συνείδησή τους» το αποδέχονται! Δεν υποβιβάζουν τις
επιλογές αυτές σε ακίνδυνο ιδεολογικό παιχνίδι, εκλιπαρώντας ατιμωρησία!

Πρόσπερος