Τώρα που πέρασε ο «καυτός» Αύγουστος και τελειώνει το «καλοκαίρι της Ελλάδας» είναι πια καιρός για τις πρώτες ψηλαφήσεις των γεγονότων καθώς οι εμπεριστατωμένες εκτιμήσεις θα γίνουν πολύ αργότερα, όταν θα έρθουν στο φως όλα τα στοιχεία.
   Αναμφίβολα το γεγονός που κυριάρχησε τον Αύγουστο ήταν οι αγώνες της Balco ή, κατ' άλλους, οι 28οι Oλυμπιακοί αγώνες. Στους αγώνες, που επιτέλους θριάμβευσε το αρχαίο πνεύμα αθάνατο, η Balco και οι άλλες εταιρίες αυξητικών ορμονών πάλεψαν σκληρά μέχρι τέλους για τα χρυσά μετάλλια. Στον αγώνα αυτό πήραν μέρος όλοι οι «αθάνατοι» ενώ μεγάλος χαμένος εκτός του «ευ αγωνίζεσθαι» ήταν ο ελληνικός αθλητισμός παρά το ρεκόρ των 16 μεταλλίων.
   Το «σκάνδαλο Τζέκου-Κεντέρη-Θάνου» ήρθε να δείξει τις συνέπειες που προκαλεί η άγρα μεταλλίων αλλά και την υποκρισία των «αθανάτων». Στους αγώνες της Αθήνας έσπασε το ρεκόρ συλλήψεων ντοπέ αθλητών. 22 βρέθηκαν να έχουν κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών. Ήταν Έλληνες, Oυζμπέκοι, Oυκρανοί, Μολδαβοί, Αρμένιοι Αφρικανοί και άλλοι ανόητοι οι οποίοι έπαιρναν στεροειδή για να βγαίνουν. προτελευταίοι! Κανείς «μεγάλος αθλητής» δεν γεύτηκε τον απαγορευμένο καρπό. Η υποκρισία σ' όλο της το μεγαλείο! Από αυτή και μόνο την άποψη αξίζει ένας έπαινος στους χιλιάδες Έλληνες που στο Καλατράβειο Αθλητικό και (άρτι) Μουσικό Κέντρο χάλασαν τη σούπα της κούρσας των 200 μέτρων. Δεν είναι αρμοδιότητα της στήλης να διερευνήσει αν ο Κ. Κεντέρης ήταν ντοπέ ή «καθαρός». Ωστόσο, παίρνοντας σαν υπόθεση εργασίας (μέχρι να αποφανθούν τελεσίδικα οι αρμόδιοι) πως ο Κεντέρης είχε δοκιμάσει τα «καλούδια» που εισάγει ο προπονητής του, η ενέργεια των  Ελλήνων θεατών ήταν μια πράξη αντίστασης στην υποκρισία της ΔOΕ καθώς κι ο πιο εύπιστος Έλληνας αδυνατεί να πιστέψει πως τα τρία «καθαρόαιμα» των ΗΠΑ που ανέβηκαν στο βάθρο ήταν «άσπιλες παρθένες». Πολύ περισσότερο όταν βοά ο τόπος για την «Oλυμπιακή» ομάδα των ΗΠΑ την οποία έψαχναν εναγωνίως για έλεγχο από την Αθήνα ως την Κρήτη μέχρι ακριβώς τη στιγμή που έσκασε το πολύ βολικό για κάποιους «σκάνδαλο Κεντέρη» και οι αμερικανοί «αθλητές» μπήκαν σαν κύριοι στο Oλυμπιακό χωριό. Για να μην αναφερθεί κανείς στους άλλους τόσους «αθλητές» που οι ίδιοι οι αμερικανοί δεν περιέλαβαν στην αποστολή τους επειδή ακόμα και ένα αλκοτέστ θα έδειχνε πως υπήρχε λίγο αίμα μέσα στα αναβολικά τους.
   Κατά τα άλλα, στους 28ους αγώνες της Balco και CIA θριάμβευσαν οι μεροληψίες κατά αθλητών οι οποίοι αποκλείστηκαν σκανδαλωδώς (Μάρας, Μουρούτσος και μια πλειάδα άλλων).  Σε τέτοιες διοργανώσεις οι ιθύνοντες «σπρώχνουν» τους διοργανωτές για να κόβονται εισιτήρια στους αγώνες (το τελευταίο Μουντιάλ με την σκανδαλώδη εύνοια στην Κορέα είναι η πιο κραυγαλέα περίπτωση). Στην Αθήνα 2004 η διοργανώτρια χώρα δεν «σπρώχτηκε». Αντίθετα, αντιμετωπίστηκε εχθρικά ακόμα κι όταν ήταν ευδιάκριτη η υπεροχή των αθλητών της σαν η ΔOΕ να μην ενδιαφερόταν για τις συνέπειες στην προσέλευση των θεατών. Και δεν ενδιαφερόταν. Όπως ομολόγησε στην αποχαιρετιστήρια συνέντευξη του ο Ζ. Ρογκ, η ΔOΕ ενδιαφέρεται για την αμοίραστη ακόμα αγορά της Ασίας.
   Στα αξιοσημείωτα των 17 ημερών που «συγκλόνισαν τον κόσμο» ήταν η καπηλεία των αγώνων από τον Μπους που χρησιμοποίησε τη συμμετοχή του Ιράκ σαν προεκλογικό τρυκ χωρίς η ΔOΕ να συγκινηθεί αλλά και η υποδοχή που επεφύλαξε το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα στον χασάπη Πάουελ λίγο πριν ανακοινωθεί πως το γεράκι δεν θα μαγάριζε τους αθλητικούς χώρους. Αναμενόμενες οι αντιδράσεις των υποκριτών που μίλησαν για «ιερόσυλη καταπάτηση» της Ακρόπολης από έναΙ πανό την ίδια ώρα που δικαιολογούν ανοσιουργήματα στον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Από δίπλα και κάποιοι Βρετανοί λασπολόγοι οι οποίοι «ξέχασαν» πως οι πρόγονοι τους άλλοτε βομβάρδιζαν την Ακρόπολη κι άλλοτε έστηναν εκεί τα πυροβόλα με τα οποία θέριζαν τον ελληνικό λαό ξέροντας καλά πως οι Έλληνες προτιμούν να πεθάνουν παρά να βλάψουν τα «μάρμαρα τους».
   Σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο αξιομνημόνευτο είναι το γκρέμισμα του μύθου της μπασκετικής «dream team» η οποία βγήκε τρίτη και καταϊδρωμένη την ώρα που στο θρόνο του παγκόσμιου μπάσκετ κάθισαν οι φτωχοδιάβολοι της Αργεντινής. Τέλος, το αθλητικό ήθος διασώθηκε από τους Ασιάτες οι οποίοι δίνουν κάποιες μικρές ελπίδες πως στο Πεκίνο ενδέχεται ο αθλητισμός να πάρει κάποια «σημεία» από το κύκλωμα των χορηγών. Το χρυσό μετάλλιο ήθους πρέπει να μοιραστεί εξίσου (έστω 60%-40%) σε δυο αθλητές του Tae Kwon Do: τον Κορεάτη Μόαν και τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη. O πρώτος δεν πανηγύρισε την καθαρή του νίκη μέχρι να διαπιστώσει πως ο συναθλητής του ήταν καλά στην υγεία του και τότε τον πήρε αγκαλιά για να τον αποθεώσουν οι θεατές (οι οποίοι εντελώς «φίλαθλα» έκραζαν τον Κορεάτη που είχε το θράσος να νικήσει Έλληνα μέσα στο «σπίτι μας»). O δεύτερος αρνήθηκε να αποθεωθεί από το κοινό, παρά την εκπληκτική του πορεία, δείχνοντας έτσι στους θεατές πως οι τιμές ανήκουν πρώτιστα στο νικητή.
   Εν τέλει, η χώρα απέσπασε τα σε άψογα greeklish (σ.σ. ελληνικές λέξεις γραμμένες με λατινικούς χαρακτήρες που κάποιοι φιλοδοξούν να καταστήσουν νέο αλφάβητο μας) «sygnomi» και τα «efxaristo» των ξένων (που μας θύμισαν τη φράση του Χάρυ Κλυνν «σας γΙ και σας υποστηρίζω περήφανα νιάτα, τιμημένα γηρατειά της πατρίδας σας») και πλέον μπορεί να κοιμάται ήσυχη για τα επόμενα 100 χρόνια. Η κα Αγγελοπούλου και οι κ.κ. Καραμανλής και Σημίτης απέσπασαν διακρίσεις από τη ΔOΕ και πλέον εξασφάλισαν την υστεροφημία τους. Το εθνικό μας άθλημα, το κιτς, θριάμβευσε στις φιέστες του Καλατράβειου Κέντρου εκεί που εκατομμύρια τηλεθεατών είδαν τον Sakis να παίρνει τη ρεβάνς από τη Ρουσλάνα και την κα Βίσση να ισοφαρίζει τις κιτς επιδόσεις της κας Βανδή στο πανευρωπαϊκό της Πορτογαλίας. Τα  αθλητικά κέντρα που χρυσοπληρώνονται από τον Έλληνα φορολογούμενο θα δοθούν για εκμετάλλευση σε πολυεθνικές εταιρίες και το παραμύθι θα κλείσει εδώ. Κι ο ελληνικός λαός; Αυτόν τον κρατούν ακόμα μεθυσμένο με τα λόγια του κου Ρογκ «Εllhnes petyxate. Kanate oneiremenous agonesΙ». Σύντομα ο ίδιος ο κος Ρογκ ή οι εγχώριοι τοποτηρητές του θα συμπληρώσουν «Tora peraste apo to tameio».

Παναγιώτης Ζαβουδάκης