Οι Γάλλοι υποστηρίζουν πως η όρεξη έρχεται τρώγοντας. Ο Μαρξ διακήρυττε πως κάθε επιχειρηματίας, που σέβεται τον εαυτό του και -κυρίως- το κεφάλαιο του,  κάνει ό,τι μπορεί για να το μεγαλώσει αυξάνοντας τα έσοδα του και περικόπτοντας τα έξοδα του. Η πρόσφατη κινητικότητα γύρω από το Νεώριο αποδεικνύει πως και οι Γάλλοι και ο Μαρξ  έχουν δίκιο.

    Η ιδιοκτήτρια εταιρία των Ναυπηγείων φαίνεται πως επιδιώκει να μετατρέψει τη Σύρο σε Τορίνο όπου μια πόλη και η ευρύτερη περιοχή εξαρτώνται απόλυτα από τα συμφέροντα της FIAT και της οικογένειας Ανιέλι.
    Θρυαλίδα των εξελίξεων αποτελεί, όπως όλα δείχνουν, η επικείμενη εκμετάλευση (σ.σ. διαβάζεται και: "παραχώρηση") της μαρίνας την οποία διεκδικεί φορτικά η ιδιοκτήτρια εταιρία του Νεωρίου. Καθόλου μεμπτή αυτή η επιδίωξη. Το μεμπτό της υπόθεσης είναι πως η εταιρία συναρτά την παραχώρηση της μαρίνας με την παραμονή των ναυπηγείων στη Σύρο εκβιάζοντας ωμά πως αν αυτή δοθεί σε άλλον ενδιαφερόμενο, ο οποίος θα έθετε ζήτημα αμμοβολής, σκέφτεται ακόμα και το κλείσιμο των ναυπηγείων και τη μεταφορά τους. Με άλλα λόγια, η εταιρία παραδέχεται πως υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με την αμμοβολή και γνωρίζει πως όποιος αναλάβει τη
μαρίνα θα της προξενήσει εμπόδια. Φαίνεται πως ελάχιστα ενδιαφέρεται για
την εκμετάλευση της μαρίνας, απλά θέλει να την πάρει για να μην υπάρχουν
αντιδράσεις.
    Μια επιχείρηση  δρα ανάλογα με τα συμφέροντα της. Όμως, οι τοπικοί φορείς οφείλουν να μην χορεύουν στους ρυθμούς της. Μεσούσης της προεκλογικής περιόδου η Νομαρχία Κυκλάδων απέστειλε σε φορείς και κόμματα μια "αναπτυξιακή πρόταση" στην οποία, μεταξύ άλλων, φωτογραφιζόταν η παραχώρηση της μαρίνας "σε φερέγγυα πρόσωπα" που μπορεί να προσφέρουν λιγότερα από κάποιους "άγνωστους" και "αφερέγγυους".
Τέτοια σύσκεψη φορέων για συζήτηση της πρότασης δεν έγινε ποτέ.
Αντίθετα, έγινε πρόσφατα μια κεκλεισμένων των θυρών συζήτηση με συμμετοχή των Δήμων του νησιού, της Νομαρχίας, της Περιφέρειας και του ιδιοκτήτη όπου συζητήθηκαν θέματα "αναβάθμισης" και "μετάλλαξης" των ναυπηγείων. Κι εκεί άπαντες συναίνεσαν πως χάριν της ευημερίας του νησιού η εταιρία πρέπει να στηριχθεί, μ' άλλα λόγια,  να πάρει όσα απαιτεί. Να θυμίσουμε πως μέσα στις απαιτήσεις του Νεωρίου
περιλαμβάνεται η μη καταβολή των ποσών που εκ του νόμου προβλέπονται στο
Λιμενικό Ταμείο, του οποίου ο Πρόεδρος χαρακτηρίστηκε από αυτόκλητους
υποστηρικτές της εταιρίας σαν "πολέμιος του Νεωρίου" (ίσως και "εχθρός
της Σύρου" ή ακόμα και στην Ιψενική εκδοχή "εχθρός του λαού") μόνο και μόνο επειδή σημείωνε πως οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται για όλους ανεξαίρετα. Είναι άραγε "τυχαίες" οι πιέσεις που του ασκούνται για προκήρυξη "διαγωνισμού" εκμετάλλευσης της μαρίνας που θα φωτογραφίζει μόνο έναν ενδιαφερόμενο;

    Πολλοί έκοντες άκοντες δεν θέλουν να συγκρουστούν με  τα συμφέροντα της επιχείρησης. Οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης επειδή δεν θά'θελαν να χρεωθούν πολιτικά μια νέα κρίση του Νεωρίου που θα ξυπνήσει στους Συριανούς τις ζοφερές μέρες των αρχών της περασμένης δεκαετίας και πάλι επί δικής τους διακυβέρνησης. Οι τοπικοί φορείς με τον εφιάλτη εργασιακών και οικονομικών αναταράξεων. Κατανοητά τα κίνητρα όλων. Αυτό που δεν είναι δικαίωμα κανενός είναι η ενοχοποίηση και ο στιγματισμός όσων έχουν άλλη αντίληψη για τις μελλοντικές "διευθετήσεις". Πολύ
περισσότερο η επίκληση των συμφερόντων των ίδιων των εργαζόμενων της επιχείρησης που θα αντιμετωπίσουν το φάσμα της απόλυσης και της ανεργίας. Πρώτον επειδή η εταιρία και τώρα επισείει τη Δαμόκλειο σπάθη των απολύσεων προκειμένου να "μεταλλαχθεί". Αλλά κι επειδή όσες φορές οι εργαζόμενοι ενέδωσαν στο "μικρότερο κακό" έχασαν περισσότερα. Οι αμφιβάλλοντες ας θυμηθούν το εξής ιστορικό γεγονός: Στις αρχές του 12ου αιώνα τα σύνορα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας κινδύνευαν από τους ισχυροποιημένους γείτονες της. Αρχικά, για τον εξευμενισμό τους πλήρωναν
φόρους. Όμως, η ανεκτικότητα τους έκανε τους αντιπάλους να ζητούν ακόμα
περισσότερα: παραχωρήσεις παρθένων για τον εξευμενισμό των θεών τους, ακόμα και επιδρομές και λεηλασίες. Ως που στο τέλος η σύγκρουση κατέστη αναπόφευκτη αλλά και νικηφόρα. Γιατί έπαψε να αποτελεί δέλεαρ για κάθε μεμονωμένο άτομο η υπόσχεση του Κύκλωπα πως θα του κάνει τη χάρη να το φάει τελευταίο.

ΥΓ1: Αυτή η στήλη αναγνωρίζει τα λάθη της. Πρόσφατα έκανε ένα μεγάλο
ιστορικό λάθος σημειώνοντας πως για να ηττηθεί ο Θρύλος θα χρειαστεί
σχέδιο Ανάν και επιχείρηση «Σοκ και δέος». Τίποτα απ' όλα αυτά δεν
χρειάστηκε. Λησμονήσαμε πως «τα κάστρα πέφτουν πάντα εκ των έσω» και η
ιστορία εκδικήθηκε.