Άφθονοι τόνοι μελάνης και εκατομμύρια τηλεοπτικών ωρών έχουν ξοδευτεί για να πείσουν τους απανταχού πολίτες της νέας «τάξης» για το αναπόφευκτο της επιβολής της. Aπό κοντά και η πλειοψηφια του «πολιτικού» κόσμου δεν φείδεται κόπων προκειμένου να πείσει για το «μάταιο» των αγώνων. «Σκληρό και άδικο, αλλά τι να κάνει μια μικρή χώρα σαν την δική μας;». Το έχουμε ακούσει χιλιάδες φορές στη διάρκεια μόνο των τελευταίων εκατό χρόνων. Πολλοί είχαν αρχίσει να το πιστεύουν κιόλας, παρά τα πάμπολλα -και ελληνικά- παραδείγματα περί του αντιθέτου. Και ξαφνικά...
   ΙΚαι ξαφνικά, από μια κουκίδα του παγκόσμιου χάρτη, ένας άνθρωπος από το πουθενά υψώνει ένα πελώριο ΟΧΙ. Ένα ΟΧΙ απ' το οποίο περισσεύουν η Αξιοπρέπεια και η Ανιδιοτέλεια αλλά απουσιάζει παντελώς ο «πολιτικός ρεαλισμός». O σχεδόν άγνωστος αυτός άνθρωπος λέγεται Τάσσος Παπαδόπουλος και είναι ο (ας ελπίσουμε όχι τελευταίος) Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
   «Με πλήρη συναίσθηση της ιστορικότητας των στιγμών και το βάρος τηςευθύνης που μου αναλογεί, λυπούμαι ειλικρινά, γιατί δεν μπορώ να αποδεχθώ και να υπογράψω το Σχέδιο Ανάν όπως, τελικά, διαμορφώθηκε. Παρέλαβα Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δε θα παραδώσω "Κοινότητα" χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα».
   Αυτό το ιστορικό ΟΧΙ έσπασε τα τζάμια του Λευκού Οίκου, ανατάραξε τη μακαριότητα του Ευρωκοινοβουλίου, βύθισε σε λύπη τον κ. Πάουελ και τον καφετζή του Στέιτ Nτιπάρτμεντ (τον κατ' ευφημισμόν ΓΓ του ΟΗΕ). Προκάλεσε ταραχή στα κυπριακά και στα ελλαδίτικα κόμματα που είχαν σχεδόν σίγουρη την «παλλαϊκή» υποστήριξη τοu σχεδίου Ανάν. Γιατί, όπως τόνισε σε ανύποπτο χρόνο (12/11/2002) ο Θ. Πάγκαλος: «είναι έτοιμοι να δεχτούν τα πάντα, και για οποιοδήποτε λόγο. Η ομοβροντία των συνηθισμένων υποστηρικτών, των συνήθων υπόπτων για την κυβερνητική αποθέωση και χειροκροτητών της κυβέρνησης είναι τέτοια, που δείχνει ότι το πράγμα είχε προετοιμαστείΙ Όλοι αυτοί είναι έτοιμοι με άρθρα τους σήμερα στον Tύπο, "ως έτοιμοι από καιρό", όπως λέει ο Καβάφης, για να μας πείσουν όλους όσους έχουμε επιφυλάξεις ότι είμαστε "υπερπατριώτες", ότι είμαστε "εθνικιστές", ότι είμαστε "ανόητοι", όπ είμαστε "δημαγωγοί", ότι είμαστε "κραυγαλέοι" (...) Όχι δεν είναι υπαρκτό (το δίλημμα ή ντε φάκτο διχοτόμηση ή ντε γιούρε οδυνηρή λύση). Είναι απλώς "μπαμπούλας"... Είναι η άποψη που προβάλλουν αυτοί οι οποίοι θέλουν μια οποιαδήποτε λύση για άλλους λόγους, τους οποίους δεν τολμούν να πουν ανοιχτά. Να πουν ότι δεν μπορούμε να είμαστε σε αντίθεση με τις ΗΠA... Το όλο θέμα το δημιουργεί η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και δευτερευόντως των Εγγλέζων, που παίζουν το ρόλο που έπαιζαν πάντοτε στο Κυπριακό: Το ρόλο του υπονομευτή και του δημιουργού προβλημάτων για το μέλλον».
   Αυτές οι «προφητικές» δηλώσεις επαληθεύονται κηθημερινά από τα κάθε λογής «παπαγαλάκια» του ραγιαδισμού που σημειώνουν ότι «με απόλυτη ευθύνη της Κυπριακής Προεδρίας, στήθηκε ένας μηχανισμός οργουελιανής παραπληροφόρησης, με στόχο να πείσει πως το 4ο σχέδιο Ανάν ήταν ένα δαιμονικό φιλοτουρκικό κατασκεύασμα!» και καλούν τους Ελληνοκύπριους να αντισταθούν στονΙ Πρόεδρό τους (Θ. Γεωργακόπουλος, σύμβουλος των κ.κ. Σημίτη και Παπανδρέου στα «ΝΕΑ»). Δεν είναι μεμονωμένες απόψεις. Ο καθένας προσθέτει το κατιτίς του στη γενικότερη προσπάθεια αναστροφής του κλίματος. «Την προηγούμενη Tρίτη, στις 6.29 το πρωί, λίγες μόνον ώρες μετά την επίσημη κατάθεση του σχεδίου Ανάν στις αντιπροσωπείες στη Λουκέρνη, ένας μεγάλος αριθμός επωνύμων αποδεκτών έλαβε μια πολυσέλιδη επιστολή στα αγγλικά με ελληνικό παράρτημα, με το ίδιο περιεχόμενο, την ίδια ακριβώς εντολή και με ύφος εξουσίας» κατήγγειλε η Kύρα Αδάμ στην «Ελευθεροτυπία», σημειώνοντας ότι η επιστολή «δεν έχει αναγνωρίσιμο αποστολέα, έχει όμως απολύτως συγκεκριμένο περιεχόμενο και σαφή εντολή». Τονίζεται πως «η ευρεία παραπληροφόρηση για το σχέδιο Ανάν έχει πάει πολύ μακριά και γι' αυτό πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα». Σύμφωνα με το ρεπορτάζ «ακολουθεί μια μετάφραση στα ελληνικά των επιχειρημάτων υπέρ της λύσης Ανάν, τα οποία έκτοτε έχουν τηρηθεί με ευλάβεια στη σχετική αρθρογραφία υπέρ της αποδοχής του σχεδίου Ανάν». Συμπτώσεις;
   Είναι φανερό πως άλλοι προΤΑΣΣΟυν το δίκιο και την αξιοπρέπεια. Κι άλλοι απλώς υποΤΑΣΣΟνται. Το αξιοπρόσεκτο είναι πως οι υποτακτικοί προέρχονται κυρίως από τον ελλαδικό χώρο. Αλλά και πολλά κυπριακά κόμματα φλερτάρισαν έντονα με την αποδοχή του σχεδίου Ανάν. Μέχρι που ο Τ. Παπαδόπουλος εκφράζοντας τη βούληση του λαού του, όρθωσε το ανάστημά του κι ανάγκασε πολλούς να καταπιούν τις επιθυμίες και τις δεσμεύσεις τους και να αφουγκραστούν τον παλμό του λαού τους.
   Αυτή η στήλη ποτέ δεν υπερτίμησε το ρόλο των προσώπων στο ιστορικό γίγνεσθαι. Οφείλει, όμως, να κάνει μια εξαίρεση, που επιβεβαιώνει τον κανόνα, αποδίδοντας τα εύσημα στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γιατί όταν οι λαγοί το βάζουν στα πόδια, πάντα βρίσκονται κάποιοι «τρελοί», «αιθεροβάμονες» σαν τον Λεωνίδα, τον Παπαφλέσσα, τον Βελουχιώτη, τον Τ. Παπαδόπουλο που σκοπό τους τάζουν «να φυλάττουν Θερμοπύλες». Εμείς, ως στήλη, υποκλινόμαστε σ' αυτούς και τους συμπαραΤΑΣΣΟμεθα.
   Οι οπαδοί της «ρεάλ πολιτίκ» του ραγιαδισμού έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν καθώς «απειλούν να τους χαλάσουν όλο το σκηνικό μισό εκατομμύριο άνθρωποι! Ο λαός της Κύπρου. Αν μάλιστα κατορθώσει να κρατηθεί όρθιος και να ψηφίσει "όχι" παρά τις εφιαλτικές πιέσεις Ελλήνων και ξένων, τότε ίσως αποτελέσει καταλύτη αξιοσημείωτων πολιτικών εξελίξεων και στην Ελλάδα» (από το άρθρο του Γ. Δελαστίκ στο «ΠΡΙΝ»).
   Το ΟΧI του Κυπριακού λαού είναι λίγο πολύ αναμενόμενο. Το ζητούμενο είναι η συντριπτική κατίσχυσή του για να μην επιχειρηθούν νέες καταμετρήσεις μέχρι το ποθούμενο για τη «νέα τάξη» αποτέλεσμα.
   Στις 24 του Απρίλη για τους «ρέμπελους» αυτού του πλανήτη αν η μισή καρδιά τους θα βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα, η άλλη μισή στη (διχοτομημένη) Λευκωσία θα βρίσκεται. Χτυπώντας στους παλμούς του ΤΑΣΣΟΥ και των 500.000 «Λακεδαιμονίων» του. Καλή Ανάσταση.