Λίγες μέρες μας χωρίζουν από τις εκλογές της 7ης Mαρτίου. Ήδη έχει διαμορφωθεί προεκλογικά ένα σύστημα τηλεοπτικής δικομματικής δημοκρατίας, το οποίο προσιδιάζει στο αμερικανικό μοντέλο με τους πολίτες ομήρους των εικόνων και των εντυπώσεων.
   Ένα σύστημα το οποίο στοχεύει να λεηλατήσει και να αποδυναμώσει την Αριστερά, τα μαζικά κινήματα, την ενωτική δράση των εργαζομένων, να ρίξει σπόρο απογοήτευσης στα νέα και δυναμικά κινήματα ενάντια στη νεοφιλελεύθερη πολιτική, ενάντια στον κοινωνικό δαρβινισμό.
   Η περίοδος της μεταπολίτευσης φαίνεται να κλείνει με αδύναμες τις ελπίδες που είχε γεννήσει. Η απόσταση ανάμεσα στην κοινωνική πραγματικότητα και τις πολιτικές διεργασίες μεγαλώνει. Στην πολιτική παρεμβαίνουν νέες εξωθεσμικές διαπλεγμένες εξουσίες. Κυριαρχεί η εμπορευματοποίηση των συλλογικών αγαθών και η αντίληψη ότι είναι δήθεν πολιτικός μονόδρομος η σύγκλιση προς τον νεοφιλελευθερισμό.
   Το πρόβλημα δε βρίσκεται στο γεγονός ότι κυριαρχούν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Βρίσκεται και στο ότι τα δύο αστικά κόμματα υπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, της ιμπεριαλιστικής τάξης που την βαφτίζουν παγκοσμιοποίηση.
   Το ΠΑΣΟΚ εφάρμοσε και η ΝΔ στήριξε τις ιδιωτικοποιήσεις, τη μερική απασχόληση, τη συμμετοχή της Ελλάδας στον δήθεν αντιτρομοκρατικό αγώνα των ΗΠΑ-NATO-ΕΕ. Στήριξαν τη Σένγκεν, το ΕΣΕΛΟΝ, τους τρομονόμους. Προωθούν την εμπορευματοποίηση της υγείας, της πρόνοιας, της παιδείας, της ασφάλισης. Εξαπατούν τους εργαζόμενους με τα νέα «οράματα» όπως η σύγκλιση με τις άλλες χώρες της ΕΕ. Και την ίδια στιγμή ψηφίζουν το ευρωσύνταγμα, τάσσονται υπέρ του ευρωστρατού, των νέων μισθοφορικών δυνάμεων που στόχο έχουν τους λαούς.
   Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ καλλιεργούν αυταπάτες ότι υπάρχει φιλολαϊκή πολιτική στα πλαίσια της ΟΝΕ και του EYPΩ, ώστε το λαϊκό κίνημα να περιορίσει τις διεκδικήσεις και τα οράματά του στην ανύπαρκτη προοπτική του «ανθρώπινου καπιταλισμούΣ.
   Η πρόσφατη αλλαγή του προέδρου του ΠΑΣΟΚ αποτελεί προσπάθεια εξαπάτησης των λαϊκών στρωμάτων. Το σοβάνπσμα που επιχειρήθηκε με την αντικατάσταση του Κ. Σημίτη δεν μπορεί να κρύψει τη συνυπευθυνότητα του Γ. Παπανδρέου στην αντιδραστική πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Και οι δύο έχουν ευχαριστήσει επανειλημμένως τις ΗΠΑ. Και οι δύο είναι θερμοί πρωταγωνιστές της πολιτικής της ΟΝΕ, του ΕΥΡΩ, του Μάαστριχτ.
   Tο ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ με κάθε τρόπο επιδιώκουν, αντί της αλλαγής, την παραλλαγή και την αναπαλαίωση του συστήματος. Θέλουν να περιορίσουν την πολιτική ζωή σε μια ανούσια αντιπαράθεση με επικοινωνιακό προκάλυμμα, με μεσσιανισμούς, για να διευκολύνουν την εφαρμογή μιας αντιλαϊκής πολιτικής.
   Τα προγράμματα και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και στις άγραφες σελίδες τους μας επιφυλάσσουν εκπλήξεις μετά το σβήσιμο των φώτων της Ολυμπιάδας τόσο γενικότερα στην οικονομία όσο και ειδικότερα στην κοινωνική ασφάλιση, στις εργασιακές σχέσεις, στα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών.
   Επομένως όσο και αν είναι οργισμένοι πολλοί εργαζόμενοι από την νεοφιλελεύθερη πολιτική του ΠΑΣΟΚ, δεν πρέπει να κάνουν την ψήφο τους μπούμερανγκ ενισχύοντας τον άλλο πόλο του δικομματισμού.
   Το δίλημμα που θέτουν στους ψηφοφόρους το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ είναι πλαστό, γιατί η πολιτική και των δύο κομμάτων υπόσχεται το μονόδρομο της νεοφιλελεύθερης προσαρμογής και μετάλλαξης. Γι' αυτό δεν θέλουν στα πόδια τους την Αριστερά και προσπαθούν συστηματικά να την περιθωριοποιήσουν. Η Αριστερά ειναι η άλλη επιλογή που ακυρώνει το πλαστό διλημμά τους.
   Το πραγματικό δίλημμα των εκλογών, η πραγματική πρόκληση για τους πολίτες είναι, αν θα αναδειχθεί ή όχι σε αυτές τις εκλογές ισχυρή η Aριστερά, διακριτή και ανταγωνιστική σε όλα τα επίπεδα προς την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού και τις δυνάμεις του δικομματισμού.
     H Aριστερά είναι η δύναμη που μπορεί να ανατρέψει αυτό το σκηνικό. H εκλογική ενίσχυσή της θα αποτελέσει ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αλλαγής των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών υπέρ των δυνάμεων της εργασίας και την επικαιροποίηση του σοσιαλιστικού προτάγματος.